Puan
910 üzerinden
kitabı 2 günde bitirmek bana da sürpriz oldu
hell benti ninth housedan hemen sonra okudum bu yüzden o evrenin içinden çıkamadım ve okurken keşke yale’de günlük lethe işlerini hallettikleri ayrı kitaplar olsa da onları da okusam diye düşündüm çünkü kitap öyle güzel bir atmosfere sahip ayrıca yazar da normalde alex stern serisini 12 kitap olarak tasarlamış. hell benti de darlingtonı cehennemden bizzat getirme isteğiyle bitirdim. evet darlington öyle bi karakter ama sadece o da değil, yazar okura tüm karakterleri sevdirmeyi başarıyor çünkü hepsinin bir kişiliği var. kitapla ilgili tek sıkıntım sub plotların kitabın arasına dağınık bir şekilde sıkıştırılması oldu ama sonraki kitapla her şey biraz daha toplanır diye düşünüyorum.
Darlington bir din olsa cennetinde ben bulunurdum.·512 syf.·
10/10
2025 39. kitabı
Geçen senenin sonunda 
Dokuzuncu Cemiyet okumuştum, 2024'ün son kitabıydı benim için ve gerçekten hayran kalmıştım. Uzun zamandır çevrilmesini beklediğim bir dark akademi kitabıydı sonuçta ve sonunda okuma fırsatı bulmuştum. Devam kitabı olan Çatal Yüreği de almıştım 6 ay bekledi :(((
Ama şöyle bir düşündüğümde Dokuzuncu Cemiyete verdiğim 10 puan adil gelmiyor. Dokuzuncu cemiyet tek başına 10luk bir kitaptı, Daniel Arlington gibi olduğumdandır ki ilk sayfalarda bile sıkılmamıştım. Ama çatal yürek o kadar harika bir kitap ki dokuzuncu cemiyet yanında soluk kalıyor. Dokuzuncu Cemiyet 10 puanlıksa, Çatal yürek 100leri hatta 1000leri hak eder <33
Serideki karakterlerin yazımları o kadar güzel ve derin ki her birinde kendinizden bir parça bulabiliyorsunuz, Dawes'ün çekingenliği, Alex'in agresifliği olsun... Bir kitabın karakterleri relatable ise kitap da daha çekilir oluyor.
İlk kitapta fantastik-akademi okumuştuk ama çatal yürek başlı başına bir fantastik gibiydi. Her sayfasında o kadar heyecanlandırdı ki beni gerçekten Leigh ablamız çok iyi yazmış. Olay bitmiyor arkadaşlar, plot twist yedikçe yiyorsunuz seri boyu. Ayrıca şuana kadar okuduğum en iyi kadın ana karakterdi Alex Stern. Bayıldım, bayıldım
Kısaca baya öneriyorum, Dokuzuncu Cemiyete genel olarak çok sıkıcı denmiş ki bir arkadaşıma da okuttum o da aynı şeyi dedi kitap açılana kadar uyku getiriyor falan,,, Arkadaşlar sabrederseniz bu şaheseri okuma durumuna geliyorsunuz !!! Kesinlikle okuyun
Dokuzuncu Cemiyet okumuştum, 2024'ün son kitabıydı benim için ve gerçekten hayran kalmıştım. Uzun zamandır çevrilmesini beklediğim bir dark akademi kitabıydı sonuçta ve sonunda okuma fırsatı bulmuştum. Devam kitabı olan Çatal Yüreği de almıştım 6 ay bekledi :(((
Ama şöyle bir düşündüğümde Dokuzuncu Cemiyete verdiğim 10 puan adil gelmiyor. Dokuzuncu cemiyet tek başına 10luk bir kitaptı, Daniel Arlington gibi olduğumdandır ki ilk sayfalarda bile sıkılmamıştım. Ama çatal yürek o kadar harika bir kitap ki dokuzuncu cemiyet yanında soluk kalıyor. Dokuzuncu Cemiyet 10 puanlıksa, Çatal yürek 100leri hatta 1000leri hak eder <33
Serideki karakterlerin yazımları o kadar güzel ve derin ki her birinde kendinizden bir parça bulabiliyorsunuz, Dawes'ün çekingenliği, Alex'in agresifliği olsun... Bir kitabın karakterleri relatable ise kitap da daha çekilir oluyor.
İlk kitapta fantastik-akademi okumuştuk ama çatal yürek başlı başına bir fantastik gibiydi. Her sayfasında o kadar heyecanlandırdı ki beni gerçekten Leigh ablamız çok iyi yazmış. Olay bitmiyor arkadaşlar, plot twist yedikçe yiyorsunuz seri boyu. Ayrıca şuana kadar okuduğum en iyi kadın ana karakterdi Alex Stern. Bayıldım, bayıldım
Kısaca baya öneriyorum, Dokuzuncu Cemiyete genel olarak çok sıkıcı denmiş ki bir arkadaşıma da okuttum o da aynı şeyi dedi kitap açılana kadar uyku getiriyor falan,,, Arkadaşlar sabrederseniz bu şaheseri okuma durumuna geliyorsunuz !!! Kesinlikle okuyun
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“𝐇𝐞𝐫 𝐬̧𝐞𝐲 𝐝𝐞𝐠̆𝐢𝐬̧𝐢𝐫, 𝐡𝐢𝐜̧𝐛𝐢𝐫 𝐬̧𝐞𝐲 𝐨̈𝐥𝐦𝐞𝐳.”
Hikaye Çatal Yürek ile devam ediyor ve bu kitapta karakter gelişimi çok daha belirgin. İlk kitapta tanıdığımız Alex, artık kendi sınırlarını ve gücünü daha net görebiliyor; aldığı kararlar ve yaşadığı zorluklar onu olgunlaştırıyor. Tripp başta olmak üzere bu gelişimin diğer yan karakterlerde de olduğunu düşünüyorum.
Serinin karanlık ve gizemli atmosferi bu kitapta da korunmuş. Cemiyetlerin sırları, okült olaylar ve tehlikeler, hikayeyi sürükleyici kılıyor. İlk kitapta olduğu gibi bazı kavramlar karmaşık olabilir, ama bu evreni daha da ilgi çekici yapıyor.
Favori karakterim hâlâ Darlington; varlığı ve tavırları hikayeye ayrı bir denge katıyor. Alex’in kendi yolunu bulması ve yaşadığı deneyimler, okumayı keyifli ve anlamlı kılıyor.
Bence “Çatal Yürek”, serinin ikinci kitabı olarak hem Alex’in gelişimini takip etmek hem de evrenin detaylarını daha iyi anlamak için başarılı bir devam kitabı.
Yine sonunu öyle bir yerde bıraktı ki heyecanla diğer kitabı bekliyorum. Yazar kapak görselini paylaşmasa da kitabın hazır olduğunu okuyucu ile paylaştı. Umarım hemen çok kısa zamanda okuyabilirizzzzz
spoiler vardır1000Kitap
Bardugo’nun en sevmediğim kitabı bu oldu galiba, yine de sevdim tamam temel kurgu çok iyi ve bir sonraki kitap (çıkarsa) hemen okurum ama:
Eitan yan kurgusu son ana kadar çok alakasız geldi ve bu yan kurgunun ortaya çıkışı saçma geldi. Açıkçası çok kolay bir şekilde çözülebilirdi ama son anda işe yaraması için asla çözülmedi.
Kitabın ortalarına doğru bir anda “Vampir” kelimesiyle karşılaşınca “Ne alaka??” oldum. Hayaletlerden ne zaman buraya geldik? Yine bu da sadece Tripp’in dönüşümü için yazılmış gibiydi, Tripp başka bir şeye de dönüşebilirdi. Sadece bir karakter için (ki yine başka bir şekilde çözülebilirdi) kocaman bir yan kurgu gereksiz yer kapladı bence.
Onun dışında 
Leigh Bardugo ‘morally gray’ karakter yazma konusunda en iyi yazar olabilir. Alex Stern gerçekten internette ‘morally gray’ olarak pazarlanan yüzlerce saçma mafya karakterlerine bin basar. 
Çatal Yürek
Leigh Bardugo ‘morally gray’ karakter yazma konusunda en iyi yazar olabilir. Alex Stern gerçekten internette ‘morally gray’ olarak pazarlanan yüzlerce saçma mafya karakterlerine bin basar. Çatal Yürek
Savaş, kaç ya da alay et.
"Korkunç bir kızsın."
"Hanımım diyeceksin. Korkunç bir kızsın hanımım."
Sen gerçekten de korkunç bir kızsın Galaxy (Alex) Stern. Aynı anda hem okul hem tuhaf Lethe işleri hem de cinayet suçları için koşturuyorsun. Üstelik Eitan gibi bir belanın insanı ölümle burun buruna getiren pis işleriyle uğraşıp bir de üstüne Darlington'ı cehennemden kurtarmaya çalışıyorsun. Bu sırada başın iblislerle, vampirlerle falan belaya giriyor ve zaten halihazırda bir sürü korkunç travman var. Hayaletlerin ayrı dert, korumaya çalıştığın insanların incindiğini görmek ayrı. Praetor ayrı dert, annen ayrı. Geçmişin ayrı dert, geleceğin ayrı. Ölmek ayrı dert, yaşamak ayrı. Sen gerçekten de korkunç bir kızsın çünkü hepsiyle birden baş edebiliyor olman ayrı dert üstüne daha fazlasına yer açmaya devam ediyorsun o da ayrı dert.
Ama kitap da senin kadar korkunç derece de güçlü mü Alex Stern? Emin değilim.
Çatal Yürek, beklediğimden çok daha az yeni şey verebildi. Kitabın içine aldığı dünya oldukça küçük. Alex'in doğaüstü yetenekleri sizi olayın sürekli göbeğinde tuttuğu için heyecan hiç bitmiyor ama kitapta -aslında serinin kendisinde- bir tekdüzelik var. Bu tekdüzelik hiç de yeni bir kitap okuyormuş gibi hissettirmiyor. Sonuçta birinci kitabın bir yerde son bulması ve ikinci kitabın bir yerlerden yeniden başlamasının bir sebebi var. Benzer bir konuyu yeniden işleyince yazar ilk kitabı okumaya devam ediyormuşsun gibi geliyor insana. Bunun dışında serinin iki kitabının da ana konusu olan Darlington'ı kurtarma operasyonu biraz fazla uzatılmış gibi geldi bana. Kitabın sonuna kadar ha oldu ha olacak dedim durdum. Darlington da en az Alex kadar heyecan verici bir karakter ve biz ondan ikinci kitabın da büyük çoğunluğunda mahrum kaldık ne yazık ki.
Bu arada ikinci kitabın