Puan
8.310 üzerinden
@sait.kosk hocamın kaleminden okuduğum bu değerli eser öyle ilaç gibi geldi ki bana huzurla doldum. Hemhal, aynı durumda olan, aynı his içinde yaşayan kişiler için kullanılan bir sözcük. Kitabı okurken bir dostunuzla sohbet ediyor gibi hissedeceksiniz bu sebeple kitaba ismi çok yakışmış.
Hani insanın bazen hayatla baş edemediği zamanları olur ya sıkışıp kalır, kimseye anlatamaz da kendini belki ifade edecek sözcükleri bulamaz… Kendi kendiyle konuşur. Hatta bazen sesli bile konuşur insan kendiyle… Bir çay koyar sıcacık ve oturur düşünür… Bazen hayatı sorgular, bazen kendini, bazen yaşanılan olayları, bazen vicdanını sorgular… Hayat sürdükçe sanırım bu konuşmalar hiç bitmeyecek kendimizle…
Bu kitapta bizim gibi düşünen bir dostla tanışıyoruz. Hemhal oluyoruz, hemdert oluyoruz. Birçok konu hakkında beraber tefekkür ediyoruz. Sonuçta bu dünyanın imtihan dünyası olduğunu, sabırlı olmayı ve asılların sonsuzda olduğunu bilerek bakmamız gerektiğini öğütlüyor her yazılanda.
Sanki babanızla, abinizle, kardeşinizle ya da en yakın dostunuzla konuşuyorsunuz gibi samimi ve içten bir üslup var. Dili oldukça şiirsel ve sürükleyici. Ayrıca yazarımız kitabında kendine dost edindiği Feride karakteriyle sohbet ederek aktarıyor anlatmak istediklerini. Kitabın türü olarak da deneme diyebiliriz.
Ruhuma huzur veren bir okuma oldu. Gönlünüze sağlık, iyi ki varsınız @sait.kosk , rabbim kaleminizi daim eylesin.
Bütün samimiyetimi bırakıyorum buraya, sevgiler alıyorum, içtenlik alıyorum güzel bir muhabbet alıyorum güzel sade bir akışıyla ta derinlere sürüklüyor. Maneviyatın kaçıncı boyutu bilemiyorum...
Reklam
Feride önce Hemdem oldu, dostça. Şimdi Hemhâl.
“Merak ettim Hemhâl ne demektir diye.
Öğrendim ki aynı hissetmekmiş.
Aynîleşmek de denilebilirmiş.
Dostunuzla aynı rüyayı görmek gibi.
Yaşanılan aynı durumlara
farklı ortamlarda olsanız da aynı tepkileri vermek gibi.”
Ne mi anlatılıyor bu kitapta?
Biraz tefekkür, biraz hayat, biraz gölgelere takılma. Asıllar bir sonsuzda...
Biraz imtihan, biraz sabır, biraz tevekkül. Pişmanlıklarla günahlardan arın.
Biraz gül, biraz ara sor, hemdem ol, hemhâl ol, hemdert ol.
İşte geldik gidiyoruz; bir sonsuzda bizi neler bekliyor, farkında ol..
Buraya samimiyet kokan bir kitap bırakıyorum. Her satırında buram buram sevgi, muhabbet, sevinç, nasihat kokuyor.
Feride önce Hemdem oldu, dostça. Şimdi Hemhâl.
Herkes kendisiyle bir şekilde konuşur. Bazen sesli yapar bunu, bazen sessiz. Bazen konuştuğu vicdanıdır, bazen kalbi. Ah, bazen nefs olur bu, bazen akıl. Bazen pişmanlık gözyaşlarıyla konuşur. Bazen uzak-yakın bir dostla.
Puan vermedi·320 syf.··
Beğendi
·2017 72. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 28 Kasım 2017 10:12
“Her sureyi severim ama Fatiha Suresi’ni farklı severim,” dedi Feride. “Bugün bir kudsi hadiste okudum. Notlar aldım. İstersen sana da notlarımdan hatırladığım kadarıyla aktarabilirim.” “Ne demek, seni dinliyorum.” “Biliyorsun, günlük namazlarımızla Fatiha Suresi’ni günde en az kırk defa tekrar ederiz. Her okuduğumuzda aslında biz Rabbimizle sohbet edermişiz.”
“Anlamadım, nasıl yani?”
“Şöyle ki, ‘Elhamdülillâhi Rabbil âlemin,’ dediğimizde Rabbimiz, ‘Kulum bana hamdetti,’ dermiş. ‘Errahmânirrahim,’ dediğimizde, ‘Kulum bana sena etti, beni övdü,’ dermiş. ‘Maliki yevmiddîn,’ dediğimizde, ‘Kulum beni yüceltti.’ ‘İyyâkena’budu ve iyyâkenestaîn,’ dediğimizde, ‘Kulumun namazını ikiye ayırdım. Bir yarısı benimdir, diğer yarısı kulumundur,’ dermiş. Ve son olarak, ‘İhdinassırâta’l müstakîm. Sırâtallezîne en’amte aleyhim. Gayri’l mağdûbi aleyhim veleddâllîn,’ dediğimizde ise, ‘Bunlar kulumundur, kuluma istediği verilecektir,’ dermiş.
Reklam
Reklam