Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hezeyan, hastanın gerçekliğine inandığı gerçekte olmayan fakat ısrarla savunduğu düşünceler demekmiş.
Kitabın ismi de kitabın sonunda anlamlanıyor.
Aguilar, birkaç günlük seyahatinden döndüğünde karısı Agustina’yı bir otel odasında histeri nöbetleri geçirirken bulur. Agustina gerçeğe paralel bir evrende, adeta zihninde kaybolmuş gibidir. Aguilar bu durumu şöyle ifade ediyor;
“Karımın altüst olmuş aklı beni ısıran bir köpek adeta ama aynı zamanda havlamaların arasından bana yardım çığlığı gönderiyor ve ben de nasıl cevap vereceğimi bilemiyorum. Agustina aç, yaralı evine dönmek isteyip de başaramayan, ertesi saniye bir zamanlar evi olduğunu bile hatırlamayan bir sokak köpeği.”
Karısına ne olduğunu öğrenmeye ve onu iyileştirmeye çalışan Aguilar ile birlikte aile sırlarına, karmaşık ilişkilere, Kolombiya’nın çatışmalı tarihine, dramlara tanık oluyoruz.
Kolombiya’ nın çatışmalı tarihi olur da Pablo Escobar olmaz mı? O da var tabi anmadan geçmeyeyim.
Hikaye, bilinç akışı tekniğiyle parçaları birleştirdikçe şekilleniyor ve Agustina’nın hezeyanının nedeni de yavaş yavaş beliriyor.
Laura Restrepo’ nun yalnızca Hezeyan isimli eserinin Türkçe’ye çevirilmiş olmasına üzüldüm. Güney Amerika edebiyatının büyülü gerçeklikle kirli gerçekliği arasındaki sınırları sevenler için güzel bir hikaye. İlgilisine tavsiye ederim. Güzel bir gün dilerim.
Yaralı bir insanın hikâyesinde, yaralı çok insan vardır.
Her şey Aguilar'ın, karısı Agustina'yı bir otel odasında perişan halde bulması ile başlar. İlk eşinden olan çocuklarını görmek için başka bir şehre gitmiş, dört gün sonra eve geldiğinde aldığı haberle kendini bu otel odasının kapısında bulmuştur. Kapıdan daha içeri girmeden odadan çıkan adam çekip giderken, odanın penceresinden dışarıya tepkisizce bakan, âdeta dış dünya ile iletişimi kopmuş karısı ile başbaşa kalır. Aguilar'ın kafasındaki bir dolu soru ve olasılık, okuyucu olarak bizim elimize de tutuşturulmuştur. Karısının bu otel odasında ne işi vardır, Agustina'nın bu garip halinin sebebi nedir. Her şeyden öte Aguilar gelince hemen çekip giden, karısının yanındaki adam kimdir.
Elimize tutuşturulan koca bir bilinmezlik yumağını, kafamızdaki bu sorularla kurcalamaya başlarız. Yumağın bir ucunu arayalım derken bir anda olaya farklı kişiler dahil olup konuşmaya başlar. Bir bakıma dört farklı yumak ucu tutuşturulur elimize. Bu dört ucun sahipleri Aguilar, Agustina, Agustina'nın dedesi Nicolas ve sonradan Agustina'nın eski sevgilisi olduğunu öğreneceğimiz Midas. Her biri sahneye çıkar ve konuşur sırayla. Biz de bir tiyatro izleyicisi gibi kimin ne anlattığını, bunun olaylarla ilgisini bulmaya çalışırız. Bir taraftan söylenenlerden çıkarımlar yaparak bilgileri toparlarız. Bir taraftan kitabın başında elimize tutuşturulan soruların cevaplarının izlerini bulmak için çırpınırız. Bu hiç de kolay olmayacaktır. Çünkü sahneye çıkan dört kişi de birbirinden ilgisiz, birbirinden farklı zaman diimlerinde o kadar garip şeyler anlatır ki başta, okuyucu bunlar arasında bağ kurmakta zorlanır. Ama hep dediğim, kitabın eşik noktası aşılıp bazı konuşmalar yavaş yavaş birbirleri ile ilişkilenmeye başlayınca, okuyucu için bundan sonrası merakının giderilmesi, soruların cevaplanması için
Aslında anlatım dili biraz yorucu.
Konusu ise derin .. Bazı şeyler genetik diyoruz ya işte öyle... Dedesi de hezeyanlar, buğranlar geçiren gören bir aile...
Konusuna gelince.
Ön planda okuru hemen içine çekecek bireysel dramlar; gizem, aşk, ihanet, karmaşık ilişkiler yer alıyor. Arka planda ise Kolombiya'nın çatışmalı ve acılı tarihi... Hezeyan, savaş ve yolsuzluk nedeniyle zarar görmüş bir ülkenin çaresiz insanlarının hayatta kalmak için verdiği gündelik mücadeleyi anlatıyor. Umudunu hiç yitirmeyen insanlar bunlar; önlerindeki engelleri aşmaya yetecek kadar güçlü bir iradeye sahipler. Başarmak için ihtiyaç duydukları yegâne duygu ise yakınlarının sevgisi...
Aguilar, üniversitelerin eğitime ara vermesi ile yaşamını devam ettirmek için başka işlerle uğraşan bir üniversite profesörüdür. İki oğluyla çıktığı tatil sonrası eve döndüğünde, beraber yaşadığı sevgilisi Agustina’yı bir otel odasında tanımadığı bir adamın yanında histeri nöbeti geçirirken bulur. Sonraki günlerde Agustina hiçbir iyileşme belirtisi göstermez ve Aguilar’ın hiç karşılaşmadığı teyzesi Agustina’ya bakmak için gelir. Sevgilisinin iyileşmesi için çareler arayan Aguilar bir yandan kendisinin şehirde olmadığı zamanda olanları araştırırken diğer yandan Agustina’nın teyzesinin yardımıyla geçmişi öğrenmeye başlar. Agustina’nın tıpkı kendisi gibi ruhsal rahatsızlığı olan dedesi, eski sevgilisi Midas ve Aguilar’ın bakış açısından ailenin 3 nesil boyunca yaşadıklarını öğreniyoruz. Geri planda Kolombiya’nın anlatıldığı etkileyici bir roman.
Yazım tekniği çok akıcı ve etkileyici. Diyalogların olmadığı, hikayenin farklı kişilerin bakış açısıyla bilinç akışı ile anlatıldığı ve ilerledikçe bulmacanın çözüldüğü harika bir hikaye. Kolombiya tarihi ve Escobar ayrı bir keyif verdi. Ayrıca Laura Restrepo’nun hayat hikayesi de çok ilginç ve etkileyici. Diğer romanlarının da Türkçe’ye çevrilmesini isterdim. Hem hikaye hem de anlatım tekniği olarak başarılı bir roman.
Aniden aklını kaybeden eşiyle yaşamaya çalışan bir adamın psikolojisi. Olay farklı karakterlerden bilinç akışı yöntemiyle anlatılıyor ve delirmesinin ardındaki neden derinleştiriliyor. Bunu yaparken de bol bol psikolojik tahlille birlikte Pablo Escobar gibi dönemin önemli isimlerine de selam çakılıyor.
Yazar Hakkında
Laura RestrepoYazar · 1 kitap
Laura Restrepo 1950 yılında Kolombiya’nın Bogotá kentinde doğdu. Dedesi hiç okula gitmemesine rağmen altı dil biliyordu. Babası ise 13 yaşındayken okuldan ayrımasına rağmen eğitime inanan bir insandı. Ancak işi gereği kent kent, hatta ülke ülke dolaşırken ailesini de yanında götürmesi, Restrepo’nun okula gitmesini engelledi. Öyle ki 10 yaşına geldiğinde gördüğü tek eğitim Danimarka’da bir gece okulunda aldığı seramik kursuydu. Madrit’e geldiklerinde yetersiz alt yapısı nedeniyle hiçbir okula kabul edilmedi. O da flamenko kursu aldı, müzeleri, tiyatroları, dağları, tepeleri dolaştı. 14 yaşına geldiğinde pek çok kitap okumuş ama çarpım tablosunu ezberleyememişti. Laura 15 yaşındayken Kolombiya’ya döndü ve lise diploması almak için yeterlilik sınavlarına çalıştı. Dört hafta sonra aldığı diploma, aile tarihinin ilk diplomasıdır. Ardından Kolombiya Andes Üniversitesi’ni dereceyle bitirdi, siyaset biliminde mastır yaptı. Siyasetle tanışmıştı. Madrit’e dönüp Sosyalist İşçi Partisi’ne katılan Restrepo, diktatörlüğe karşı mücadele eden direniş örgütlerine yardım etti. Üç yıl sonra Kolombiya’ya döndü. Semana dergisinde gazeteciliğe başladı. Semana’daki yazıları sayesinde Gabriel Garicia Marquez’le tanışma fırsatı bulmuştu. Marquez’le yaptığı konuşmalar yazarlık hayatına attığı ilk adımdır. Ülkesi Kolombiya’da hükümetle gerillar arasındaki barış görüşmelerine katılıp ölüm tehditleri alması üzerine Kolombiya’dan ayrılarak Meksika’ya yerleşti. İlk romanını Meksika’da tamamladı. Çok sayıda ödül kazanan ve yazmayı sürdüren Laura Restrepo, Sevilla Üniversitesi’nde yılda bir dönem ders veriyor.
Başlıca eseleri; Story of a Fascination (1986), Isle of Passion (1989), Leopard in the Sun (1993), The Angel of Galilea (1995), The Dark Bride (1999), A Tale of the Dispossessed (2001), The Scent of Invisible Roses (2002), Delirium (Hezeyan, 2004), Too Many Heroes (2009), No Place For Heroes (2010).
