İki Ucu Boklu DeğnekAyfer Gültekin

·
Okunma
·
Beğeni
·
50
Gösterim
Adı:
İki Ucu Boklu Değnek
Baskı tarihi:
Kasım 2017
Sayfa sayısı:
131
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786052963937
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Cinius Yayınları
İçinde bulunduğum mevsim ne olursa olsun, ben sonbaharı yaşıyorum adeta bu dönemlerimde. Ruhumdaki duygular, ağaçtan dökülen yapraklar gibi yerlerde. Gözyaşlarım, sonbahar yağmurları kadar sağanak… Aniden çıkan bir rüzgârda, oraya buraya savruluyor düşüncelerim. Yağmur öncesi çakan şimşeklerin altında geziniyorum korkusuzca, Azrail’e “Beni de gör, buradayım” dercesine.

Üşüyor, üşüyorum... Hiçbir şey ısınmam için yeterli olmuyor. Bedenim ısınsa ruhum donuyor. Alıp başımı gidesim geliyor buralardan ama ne çare.

Bu baş bende olduktan sonra nereye gidersen git, ne değişecek ki...



Mutluluk tavan yapıyor, dünya bana güzel oluyordu kelimenin tam anlamıyla.

Fakat beynimdeki düşünce fırtınası beni yiyip bitiriyordu.

Zihnimdeki hızın gücü beni esir alıyordu.

Beynim patlasa da içindeki tüm birbirine çarpan düşünceler dışarı çıksa, ancak bu şekilde belki rahata kavuşurdum.



Bir insan hem bu kadar mutlu hem de beyninin patlamasını isteyecek kadar mutsuz, umutsuz olabilir mi?



Hem de delirircesine, tüm duyguları bir arada yaşıyor...

Bazen eksi kutuptasın, bazen artı kutuptasın…

Bazen de uçlar asitleniyor ve sen zehirleniyor,deliriyor gibi oluyorsun.



(Tanıtım Bülteninden)
Bipolar hastası kızın hikayesi. Bipolar insanlar dolu etrafımızda. Bazen çılgın, bazen deli, bazen sönük... Anlamak kolay değil. Duygu seli ile yaşanmışlıkları yazmış yazar.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
İki Ucu Boklu Değnek
Baskı tarihi:
Kasım 2017
Sayfa sayısı:
131
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786052963937
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Cinius Yayınları
İçinde bulunduğum mevsim ne olursa olsun, ben sonbaharı yaşıyorum adeta bu dönemlerimde. Ruhumdaki duygular, ağaçtan dökülen yapraklar gibi yerlerde. Gözyaşlarım, sonbahar yağmurları kadar sağanak… Aniden çıkan bir rüzgârda, oraya buraya savruluyor düşüncelerim. Yağmur öncesi çakan şimşeklerin altında geziniyorum korkusuzca, Azrail’e “Beni de gör, buradayım” dercesine.

Üşüyor, üşüyorum... Hiçbir şey ısınmam için yeterli olmuyor. Bedenim ısınsa ruhum donuyor. Alıp başımı gidesim geliyor buralardan ama ne çare.

Bu baş bende olduktan sonra nereye gidersen git, ne değişecek ki...



Mutluluk tavan yapıyor, dünya bana güzel oluyordu kelimenin tam anlamıyla.

Fakat beynimdeki düşünce fırtınası beni yiyip bitiriyordu.

Zihnimdeki hızın gücü beni esir alıyordu.

Beynim patlasa da içindeki tüm birbirine çarpan düşünceler dışarı çıksa, ancak bu şekilde belki rahata kavuşurdum.



Bir insan hem bu kadar mutlu hem de beyninin patlamasını isteyecek kadar mutsuz, umutsuz olabilir mi?



Hem de delirircesine, tüm duyguları bir arada yaşıyor...

Bazen eksi kutuptasın, bazen artı kutuptasın…

Bazen de uçlar asitleniyor ve sen zehirleniyor,deliriyor gibi oluyorsun.



(Tanıtım Bülteninden)

Kitabı okuyanlar 2 okur

  • Şeyda_Şeyda
  • Mehmet Salih

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%0
8
%100 (1)
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0