“Yüce Başkomutanın 11 Kasım 1942 tarihli talimatlarına uygun olarak, gözaltına alınan kişi 25.12.43 tarihinde saat 06.55’te vuruldu. “...Ekli makbuz karşılığında Titkov’a 100 (yüz) mark ödül verildi...''
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Korkmuyor musun?" diye sordum, kendime hakim olamayarak.
İvan çayından bir yudum aldı ve camdan dışarı, karanlık nehre baktı: "Korkmak bir şeyi değiştirmiyor Üsteğmenim," dedi sakince. "Eğer ben gitmezsem, başkaları gidecek ve belki de geri dönemeyecekler. Ben yolu biliyorum.''
İvan o sırada uyandı. Kholin’i görünce yüzünde ilk kez bir gülümseme belirdi. Bu, bir çocuğun bir dosta duyduğu saf bir sevinçti.
Kholin içini çekti: "Biz onu bulmadık, o bizi buldu. Savaşın başında ailesini kaybetmiş. Almanlar annesini ve küçük kız kardeşini gözlerinin önünde vurmuşlar. O zamandan beri hayatı sadece intikamdan ibaret. Önce partizanlara, sonra ordu istihbaratımıza katıldı. Onu güvenli bir yere, arkadaki bir okula göndermeye çalıştık ama her seferinde kaçıp cepheye geri geldi. 'Beni göndermeyin, yoksa yine kaçar ve ormanlarda tek başıma savaşırım' dedi. Onu durduramadık."
"Masaya çeşitli buğday ve çavdar taneleri, ayçiçeği çekirdekleri, çam ve ladin iğneleri dizdi... Büyük bir dikkatle her bir yığını sayıp kağıda not etti."