İyi Ki kitap yorumu
Herkese merhaba.Bugün meme kanseriyle savaşan güçlü bir kadının kitabıyla geldim.Bütün olarak bakıldığında otobiyografi, bölümsel bakınca günlük …Kitabı sizlere nasıl anlatsam bilemiyorum…
Betül Hanım , 33 yaşında kanser olduğunu öğrenmişti.6 yaşında bir erkek , 7 yaşında bir kızı olan iki evlat annesiydi. Bu yüzden pes etmeyi değil , savaşmayı ve hayata olumlu yönden bakmayı tercih etmişti.
“Her şerrin arkasından bir güzelliği de sürükleyerek getirdiğine inandım her zaman.Şimdi bu davetsiz misafirin bana getireceği güzelliği görmeyi merakla bekliyorum. Gözüm yollarda.”
Bu satırları okuyunca düşünüyor insan. Ne kadar da doğru. Geçmişte yaşadığımız olumlu , olumsuz şeyler olmasa belki de şu an yaşadığımız mutlulukları yaşayamayacaktık.Betül Hanım kitabını yazarken yaşamdan aldığı derslere de yer verdiği için kitabı çok beğendim. Anılarıyla birlikte yaşamdan aldığı dersleri bizlerle paylaştığı için sıkılmadım.Kitabı okurken elimden çay eksilmedi sanki bir dostla muhabbet eder gibiydim.Kitabın günlük gibi olması , yazarın sohbet eden uslübü , samimiyeti kitabı kesinlikle okutuyor.Bu , zor bir savaşın zaferinin hikayesiydi…
Kitabı oldukça beğendim.Betül Hanım bazen kızar gibi yazmış kendine , bazen sohbet eder gibi , ders verir gibi… Yaşadıklarını okuyunca pes etmemenin önemini çok iyi anladım. Gülmek , yaşamda üzerine düşündüğümüz bir şey değil ama bu kitabı okuyunca düşündüm. Hem de uzun uzun.Gülümsemenin hayattaki önemi , yeri… Herkesin yüzünden gülümsemenin eksilmemesi dileğiyle...
İnsanı insan yapan şey fikirleri ve tecrübeleridir.Bu kitabı okuyunca Betül Hanımın zor günlerini okudum , tanımış gibi oldum … Yeri geldi dediklerine hak verdim.