Kahvehane, Goldoni'nin 1750-51 tiyatro sezonu için yazdığı on altı oyunun üçüncüsüdür. Başarılı oyunlarındandır. Tiyatroda yaptığı reformun izlerine bu eserinde fazlasıyla rastlanır. Maske ve doğaçlama yer almadığı gibi düzensiz olaylar yerine belli bir sistem içerisinde art arda devam eden olaylar dizisi yer almaktadır. Goldoni' ye göre, oyundaki karakterleri o kadar evrensel ki, temsil edildiği yerlerde mutlaka bir karşılığı vardır. Gerçekten de, oyunun karakterlerinin özelliklerine bakıldığında mutlaka hayatımızda onlara benzeteceğimiz kişilerin varlığı yadsınamaz. :) Örneğin; Ridolfo gibi iyiliğimizi isteyen, yaptığımız yanlışlara, uğrattığımız hayal kırıklıklarına rağmen bize destek olmaya devam eden bir dostumuz, Don Marzio gibi gerçekliğinden emin olmadığı halde kulaktan dolma bilgilerle her şeyi bildiği konusunda ısrar eden ve bunu başkalarına anlatmaktan çekinmeyen bir tanıdık, Eugenio gibi yaptığı her hata ardından bu son diyerek aslından gerçek anlamda pişman olmayan ama kafasının dikine gitmeye devam eden bir arkadaşımız gibi liste uzayıp gidebilir. Goldoni, bu oyununda karşıt özelliklerde karakterleri bir arada kullanmış. İyi-kötü, dürüst-yalancı, zengin-fakir gibi zıtlıklardan yararlanarak toplumun yararına olan değerleri göstermiş. Olaylar belli bir düzen içerisinde devam ediyor ve son perde de çözümleniyor. İlk başlarda karakterler çokmuş gibi görünüyor, sanki kim kimdi diye karışacak gibi gelse de birkaç sayfanın ardından her şey yerli yerine oturuyor. :) Kitabın adından da anlaşılacağı gibi karakterlerimizin bir araya geldiği ve olayların birçoğunun gerçekleştiği yer kahvehane. Bazı zamanlar kişilerin yer değiştirmesiyle berber, kumarhane gibi mekanlara da geçiş oluyor. Bir meydanda kesişen bu dükkanlar gibi karakterlerimiz de kendi aralarında

KahvehaneCarlo Goldoni · Mitos Boyut Yayınları · 200940 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

Carlo GoldoniYazar · 10 kitap

Carlo Goldoni (d. 25 Şubat 1707, Venedik - ö. 6 Şubat 1793, Paris) İtalyan tiyatro yazarı. Bir yandan tiyatro ile ilgilenirken diğer yandan avukatlık mesleğine devam etti. Komedilerinde kahramanlarını günlük hayatın içinden seçti. Fransız oyun yazarı Molière'in eserlerini okuyabilmek için Fransızca öğrendi. Tiyatroda doğaçlamayı kaldırdı. Metine bağlı tiyatronun gelişmesini sağladı.Başlıca eserleri; "Gerçek Arkadaş", "Yalancı", "Yelpaze", "Yabanlar", "Dedikoducular", "Otelci Kadın", "İki Efendinin Uşağı", "Chioggia Kavgaları", "Tatminsiz", "Üç Portakalın Aşkı", "Kahvehane" ve "Don Juan (Don Giovanni Tenorio, ossia Il Dissoluto)"