Puan
8.810 üzerinden
Puan vermedi·173 syf.··
Beğendi
·2022 32. kitabı
·11 saatte okudu
·Okunma: 19 Haziran 2022 23:55
Selamün aleyküm...
Bu kitabı bir ablamın kütüphanesinde görüp almıştım ve beğenerek okudum. Yazar, Cemil karakterini biraz kendisininde başından geçen acı tecrübe ile kaleme almış anladığım kadarıyla. Başından geçen olayları ve kaçma planlarını, insanlarla olan tecrübelerini anlatmış.Bazı şeylere sadece dokunarak geçmiş ama oraların gerçeklerini bilmek bile insanın içini acıtıyor.(Çünkü kitap darbe zamanında, ceza evine yanlışlıkla düşmüş, suçsuz bir genci anlatıyor.) Kitap ve yazara bir şans verilip okunmalı bence. Anlatım dili çok akıcı.
Yazarların ilk eserlerinde (genellikle) dikkat çeken otobiyografik ögeler, Kodes'te temiz bir kurgu ile aktarılmış. *Temiz kurgudan kastım, yazarın, eseri olmuş mu olmamış mı dilemmasında bırakmamış olması. Henüz kurguya kendinizi bırakmadan, yazarın biyografisini okuyunca ve sonrasında metni yarıladığınızda, biyografinin şifrelenmiş taraflarını araladığınızı düşünüyorsunuz. Tertipli cümle dizilimleri ile rahatlıkla karakterin gelişim sürecini takip edebiliyorsunuz. Benim aklıma konusu itibariyle uzak bağlantılar olsa da Shawshank Redemption'ı getirdi Kodes hikâyesi.
Gerçeklik ile kurgunun karıştığı yahut belki de çatıştığı o yer, ne zaman tam olarak görünecek? Mesela ben bir okur olarak, nasıl başka türlü anlayacağım Kodes'i? Duvarlarını görebilir miyim? Veya 'klik'leri duyabilir miyim?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazı kitapları okuyup bitirdikten sonra şöyle kollarımı açıp sarıp sarmalamak geliyor içimden. Sanki öyle yaparsam kahramanın acısına ortak olabilirmişim, yanındayım ben hissiyatını yaşatabilirmişim gibi geliyor.
insan yaşamadan yazabilir mi? Bu soruyu soruyorum okuduğum bazı kitapların kapağını kapattıktan sonra. Bu kadarını yazsa bile okuruna hissettiremez diye de cevaplıyorum kendim. Sayın Cengiz Karaefe, 'KODES' kitabını başındaki yazar tanıtım kısmını okumadan evvel başlayıp bitirdim. Aynı cümleyi kurdum yaşamadan olamaz ki bu kadarı. sonra yazarı okudum. Sonra anladım ki aslında kitabın kahramanı kendisi. Bunu bilerek okumak da başka güzel ama ben bilmeden de onu okuduğumu anlamıştım zaten.
düşünsenize bir anda kendinizi hiç dahil olmadığınız bir olayın içinde buluyorsunuz. Siz daha neler olduğunu anlamadan bir de suçlu bulunup hapishaneye götürülüyorsunuz ve birde üzerine onca yıl ceza alıyorsunuz. İnsanın psiklojisinin normal olmasını beklemek asıl anormallik olur bence.
yazarımız da vakti zamanında kendi hayatında bir banka soygununa adı karışıyor ve 15 yıl dile kolay cezaya çaptırılıyor. Bu sürede ceza evinde inanç ve manevi yönde değişimler yaşıyor. Ve bu değişimleri siz kodesi okurken de fark edeceksiniz.
bir genç ir anda bir suç olayının, soyulan bankanın faillerinde aranan isim olarak bulur kendini. Yakalanır hapse gönderilir. Suçsuz olduğunu anlatamaz bir türlü sorulan sorulara doğru cevap verince tek fail o gibi durur.
Bu kahramanımız hapishaneden kurtulma yollarını arar kendini akıllı olmadığı gerekçesi ile akıl hastanesine dahi yollattırıp oradan kaçmaya çalışacaktır. Ama kahramanımızın şöyle bir özelliği var, ne plan yaparsa yapsın bir şekilde o planını uygulamaya geçiremeden elinde patlar hepsi. Bayrampaşa Cezaevinden Burhaniye cezaevine sürgün