Puan
6.210 üzerinden
6/10
2018 33. kitabı
Yine yazsam mı yazmasam mı diye çelişkiye düşüp, yazmaya karar verdiğim bir inceleme. Ve kitapta ne yazık ki pek beğenmediğim kitaplar arasına girdi.
Bu kitabın arkasını okuduğumda ilgimi çekmesinin ilk nedeni, başkarakter kızın kör olmasıydı. Çünkü kör olmak benim en korktuğum şey ve yazarın Emma’nın duygularını tasvir edişini, onun neler hissettiğini ve olayları onun gözünden nasıl yansıttığını çok merak etmiştim.
Kısaca Emma’nın bu korkutucu durumun üstesinden nasıl geldiğini merak etmiştim. Evet, kitaba başlama nedenim buydu.
Kitaba başladığımda başları biraz yavaş ilerliyordu ve sıkıldım ki bu beni korkuttu çünkü kaç zamandır üst üste İnsana adeta havale geçirten kitaplar okuyordum. Neyse ki bu çok fazla havale geçirtmedi ve ilk yüz sayfadan sonra olaylar yavaş yavaş hız kazanmaya başladı ama ben yine de kitabı merak duygum olmadan, ilgisizce okudum.
Bunun nedeni de şuydu. Olaylar hız kazanıyordu çünkü Emma kör olarak döndüğü eski okulunda yavaş yavaş insanlarla iletişime geçmeye çalışıyordu. Çünkü okul arkadaşı Claire’nin boğulmuş cesedi henüz yeni bulunmuştu ve ne polis ne de Claire’nin ailesi onlara gerçeği anlatıyordu.
O da Claire’nin başına gelenleri konuşmak, gerçeğe ulaşmak için bir toplantı kulübü benzeri bir şey kurmaya karar verdi.
Yakın çevreden davet etmeye başladı.
Açıkçası bana bu toplantılar çok saçma geldi. Yani amacını anlamadım. Ki kimsenin adam gibi Claire hakkında konuştuğu falan da yoktu. Ne hakkında konuştuklarını bile hatırlamıyorum ama Claire’nin en yakın arkadaşı, “Bu onun özel hayatıydı, ona ait. İrdelemeyi ve sırlarını açığa çıkarmayı kesin.” Dediğinde kesinlikle yüzde bir milyon katıldım ona. Sizene yani, gerçekten. Çok saçmaydı.
Eğer ki bu toplantılar da konuşulanlar daha edebi şeyler olsaydı, (örnek vermem gerekirse John
Yazar kitaba güzel başlıyor ama devamını getiremiyor. Kitabın orta kısmı sıkıcı,gereksiz yere uzatılmış.Son kısmı aceleye gelmiş gibi, yazar sonuç bölümünü tam toparlayamamış.Verdiğiniz
Parayı da zamanı da hak etmeyen bir kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap hakkında söylemek istediğim bir değil bir çok şey var. Kitap hakkında yorum aradığım da pekte iç açıcı şeyler okduğumu söyleyemem. Bu da haliyle bende bi nebze de olsa ön yargı yarattı. Şöyle ki başlarda bir solukta okumak istedim fakat kitap hakkında bir bilgim yoktu aldığımda belkide ön yargı belki de kitabı kapağına göre yargılama gibi bir durum söz konusuydu. Çünkü bir hataya düştüm ve konusunu araştırmadım fakat bu hata bana güzel şeyler öğretti ve farklı bakış açıları sağladı. Başlarda güzel güzel ilerliyordu fakat bir yerden sonra baymaya sıkmaya başladı. Okurlarımız bilirki bir kitap bir yerden sonra" bunun sonu nereye varacak? içeriğinde neler anlatıcak ? hep böyle bayıcak mı ?" gibi sorgu suale kapılır. Hatta dün kitabın 200. sayfalarında bırakmayı bile düşündüm zaman kaybı gibi geldi ama hiç huyum değildir kitabı yarım bırakmak kitaba yazara saygısızlık olur gibime gelir. Bende burdan farklı bir çıkarıma vardım ve kitabı bitirmeye karar verdim. Beni bu düşünceye iten en büyük etkende karakterin genç bir kızın kaza sonucu görme yitisini kaybetmesiydi. Evet mecazi bir körlük değil. Ve empati kurup olaya anlatıya akışa o açıdan bakıp kendimi karakterin yerine koydum. Bu bakış açısı bana hem gerçekleri hemde sıkılsam bile kitabı bırakmamayı öğretti. Ve anladım ki bu kitabın da üstesinden geldiysem daha nicelerine hoş geldin diyip "elime her geçeni okuyorum" cümlesini layığıyla yerine getiriceğim
Kitap fuarında ayıp olmasın diye aldığım, yazın neden bilinmez yarım bıraktığım, okul dönemine adapte olmadım hafif bir kitap okuyayım dediğim için okuduğum kitap olur kendisi. Ayıp olmasın olayı şöyleydi. Bu kitabı ne merak ediyordum ne okumak istiyordum , sonra standa çalışan ablaya durmadan kitaplarını fiyatını sorunca utanıp bir şey almam gerek gibi hissetim ve bu kitabı aldım. Neyse gelelim kitaba. Bence kitap gereksiz uzatılmıştı ama bunu dert etmedim çünkü yabancı bir lise dizisi izliyormuş hissi veriyordu. Beklediğim daha farklı bir şeydi ama bulduğumdan da memnunum. Ortalama bir çerezlik kitaptı bence. Hem hafif, kolay okunuşlu hem de alttan alttan kamu spotlu bir kitaptı. Çok bir özelliği yoktu ama "reading slumptayım çıkar beni" diyorsanız okuyabilirsiniz. Beni tek rahatsız eden baş karakter olan kızın dengesizliğiydi. Anlıyorum körlük ve ergenlikle aynı anda baş etmeye çalışıyorsun ama ... Yani sorunlarını yazar bize çok kopuk ve çok kolaymış gibi aktardığından baş karakterin yaptıkları çok saçma duruyordu. Bence hakkında söylenecekler bu kadar. Bu kitaba bu parayı vermeye değer mi, bence değmez.
Kör bir kızın yaşamını ve hislerini en ince ayrıntısına kadar anlatıyor eğer kör olmanın nasıl bir şey olduğunu bilmek istiyorsanız bu kitapta iliklerinize kadar hissedeceğinize eminim