Ne zaman seni düşünsem
Bir ceylan su içmeye iner
Çayırları büyürken görürüm.
Her akşam seninle
Yeşil bir zeytin tanesi
Bir parça mavi deniz
Alır beni.
Seni düşündükçe
Gül dikiyorum elimin değdiği yere
Atlara su veriyorum
Daha bir seviyorum dağları.
Adım adım görüyorduk karanlığın
Yerini aydınlığa bıraktığını.
İlk bir gül tomurcuğu tutup açıverdi.
Hiçken
Her şey oluyorduk.
Ayrı ayrı iken
Birleşiveriyorduk.
Birden her şey
Bir işe yarar oluyordu.
Şafak sökende
Öpüşen öpüşene.
“Ne zaman seni düşünsem
Bir ceylan su içmeye iner
Çayırları büyürken görürüm.
Her akşam seninle
Yeşil bir zeytin tanesi
Bir parça mavi deniz
Alır beni.
Seni düşündükçe
Gül dikiyorum elimin değdiği yere
Atlara su veriyorum
Daha bir seviyorum dağları.”