Puan
8.510 üzerinden
"LEŞ " adlı kitabı kendine özgü bir dünyası Türk Edebiyatı için çok büyük bir şans olan sadece yazdıkları ile değil sanatın her yönüyle ilgilenmesi bu konuda ki eserleri ve entellektüel birikimi ile önemli katkıları olan Ferit EDGÜ'nün yazma serüvenini ve düşlerini yansıttığı yazarın yazma serüvenini okura başlangıcından bugüne değil bugünden başlangıcına doğru izlemesine neden olacak şekilde kronolojik sırası ile kitapta yer alan 9 öykü kitabının ilk defa ülkemizde Prof. Dr. Ramazan KORKMAZ'ın Türk Edebiyatına yeni bir tür olarak kazandırdığı 'Küçürek Öyküler' olarak miniminal tarzda yazar tarafindan yaklaşık yarım yüzyıl boyunca yazılmış 181 öykü yer alıyor.
Sözü az, her yönüyle okuyucuda derin sarsıntılara neden olan bu öyküler, çağın koşuşturmasına istinaden az sözcük kurarak yazarın düş gücünün etkinleştirerek yazması sonucu hikâyeleri okuyunca düş mü, yoksa gerçek mi diyerek çoğu yerinde ayırt etmemi engelledi. Dünya edebiyatında bu öyküler Edgar Alan Poe ile edebi bir tür olarak kurumsallaşmıştır.
Ferid Edgü, bu hikayeler ile; anlamını yitirmiş büyüsü bozulmuş dünyada kendini yalnız, çöken, bozulan, yoklaşan, çürüyen, tutunacak hiçbir şeyi olmayan çaresiz, mutsuz ve sürgün hisseden özgür görünümlü çağcıl mahkumların düşsel metinleşen çığlığını yansıtmış. İnsan hayatın da insancıl olmanın ve yaşamının önemini yansıtmış.
Ferid Edgü' nün kitaplarında anlattığı doğuyu seven bir okur olarak. Her edebiyat sever okuyucunun Kitaplığında olmasi gereken arşivlik bir kitap olduğunu düşündüğümden Kitaplığınizda bulunmasını tavsiye ederim.
Ferit EdgüLEŞ TOPLU ÖYKÜLER
Türk edebiyatının tartışmasız en güçlü kalemlerinden Ferit Edgü’nün elli yılı aşkın yazarlık yaşamının ürünü olan ve 1953-2002 yılları arasında yayınlanan dokuz öykü kitabı, LEŞ adıyla basılan toplu öyküler cildinde bir araya getirilmiş.Dokuz öykü kitabından ve 181 öykü yer alıyor kitapta.
Ferit Edgü’nün Sunu yazısıyla açılan kitapta yer alan öyküler tarih sıralaması olarak,2002’den başlıyor,1953’e doğru gidiyor.Normal şartlardaki basımın tam tersi bir yol izlenmiş.Bazı kitapların başında ve sonunda yer alan önsöz ve sonsözler olduğu gibi aktarılmış kitaba.
Kitabın adını Baudelarie’nin bir şiirinden etkilenerek 1958 tarihinde yazdığı Leş adlı öyküden alıyor.
Kitaptaki öyküler alışık olduğumuz tarzda değil,ilk elime aldığımda şiir okuyorum hissi yarattı,zaten yazarında yapmak istediği bu yönde.Minimalist öyküler,kısa cümlelerle,olabildiğince yalın ve akılda kalan(en çok aklımda kalan kelime ANSIMAK)kelimelerle anlatmak.
Öykülerinde modern toplum yapısının kapana kısılmış hissine kapılmış bireylerin,yalnızlık,ölüm gibi temalarla oluşan ruh sıkıntılarını görüyoruz.
Paris’ten sonra ülkeye döner dönmez Hakkari’de askerlik yapması yazar için müthiş bir dönüm noktası olmuş.Okumaya başladığım sırada Notos dergisinin Ferit Edgü dosyasına rastlamak çok büyük bir şanstı.Öyküleri anlamlandırmamda çok büyük kolaylık sağladı.Okumadıysanız eğer Ferit Edgü okuyamayı planlıyorsanız tavsiye ederim.
Reklam
Benim için okuması neden bu kadar zor bir kitap oldu bilmiyorum. Kitabın içeriğinde ki ilk öykü kitabında ki parçaları çok rahat okudum ortalarında gerçekten karamsarlığa kapıldım ve sonunda karamsarlığı iliklerime kadar hissettim. Kitabı bitirdikten sonra keske yazarla tanışma şansım olsaydı acaba bu öyküleri nasıl yazabilmiş dedim kendi kendime. Gerçekten benim hissettiğim karamsarlığın etkisinde miydi acaba o da yazarken bilmiyorum ama 9 tane öykü kitabının birleşiminden oluşan bu kitabı gerçekten de sevdim. Okumak isteyen arkadaşlara tavsiye ederim.
Ferit Edgü: LeşEdebiyat
Ferit Edgü 'nün kaleminden bir şaheser daha. Sembolik unsurlarla döşeli hikâyelerde adeta Sait Faik 'in sesleri duyuluyor. Lâkin kendine ait bir âlem de yaratıyor yazar.
En dikkatimi çeken hikayesi Do Sesi oldu. Ölüm ve yaşamı bizlere gösteren ve Do sesiyle iblisin kovaladığı bir hikâye.
Tek olumsuz yönü sembolik olduğu için bir anda hikâyeleri anlamlandıramamak oldu benim için. Onun dışında kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Kitapla kalın.
f 
Ferit Edgü
Ferit Edgü
"Hakkari'de Bir Mevsim" kitabını okuduktan sonra Ferit Edgü'nün diğer kitaplarını da okumak istediğimi fark etmiştim. Uzun bir aradan sonra "Leş"i okudum sindire sindire. Gerçekten seviyorum Ferit Edgü'nün yazım tarzını. Samimi ve doğal. Eğreti durmuyor anlattıkları. Bunları söylüyorum ama mutluluk dağıtmıyor kitabındaki öyküler. Karanlık ve kaybolmuşluk hakim çoğunlukla. Seçtiği kelimeler, kahramanlar ve onların hikayeleri de öykülerin sonuna kadar merak ettiriyor kendilerini. Okurken de sanki seni kahramanların yanı başına koyuyor ve şahit oluyorsun yaşanılanlara. Bu hissi veriyor çoğu öyküsü. Kitabı bitirdiğimde insanoğlu ne kadar garip, anlatılmaz ve anlaşılamaz demiştim içimden. Daha çok şey söylemeyi isterdim fakat okumakla anlaşılır ancak yazdıklarım ve yazamadıklarım. İyi ki kitaplar var hayatımızda.
Reklam
Reklam