Minnet Eylemem
Yağız Gönüler
Uzay çağında yaşıyormuşuz öyle diyor muhtar
Belediye başkanı kol kola geziyor birkaç müteahhitle
Bölünecek aileler gösteriyor, satılacak gönüller
Kondular tehdit ediliyor, çocukların maçını kamyonlar bölüyor
Hiç durmadan dönüşüyor kentler arsız bir cehenneme
Bense içimdeki cehennemi patlatmakla meşgulüm
Her şey yolundaymış gibi çıkardım yola, ne mutlu bana
Atımı dürüstlüğün bahçesine bağlardım yalnız kalabilmek için
Kimseye inanmadım kimseye güvenmedim bunda hata etmedim
Ne öğrendimse yola çıktıkça öğrendim bir de yolda kaldıkça
Şahit oldum yaz boyunca şahitliğimi diri tuttum
Tuhaf ve insansız yollar aradım, bulduğumu da sanmadım
Reklam
Kış bu
Doğanların daha çok öldüğü
Ölenlerin galiba daha çok güldüğü
Çocukların da arada kaldığı
Bir garip, ciddi ve sinirli bir mevsim
Reklam
Reklam