Puan
7.910 üzerinden
Bu kitabı yıllar önce sahaftan beş tlye aldığıma inanamıyorum. Kitabın önsözünde yazar "Çok uzun zamandan beri romanda anlatmak istediğim bir şey vardı ve ne pahasına olursa olsun bunu anlatıncaya kadar yazmaya devam etmeyi istiyordum." demiş. Bu cümleyi okuduğum anda fark etmiştim zaten beni ele geçirebilcek bir kitap olduğunu. Depresyon yaşamış olanlar bilir çok boktan zamanlardır ama o dönemden kurtulduğunuz ilk anda enkazın tepesinde zafer işareti yaparak hayata baktığınızda yaşamın değeri daha iyi anlaşılır. Ve geçirdiğiniz o kötü döneme küfür edemezsiniz. En azından benim için öyle oldu. Bu kitap tamda yazıp kurtulmak istediğimi anlatmış. Tekrar kurtulmak istediğim o hisleri bana hatırlattı bir yandan da orada olmak istedim. Yalnızlığı, ölümü, çaresizliği, ne yapacağını bilememe durumunu, durup dururken gelen ağlama isteğinin durmayışı, gökyüzüne bakıp bu dünyada mutsuz olmaya yer yok hissi, ara sokaklarda boşluğa bakarak sonsuza kadar yürümeyi..
Herkese tavsiyemdir okuyunuz, okutturunuz, hediye ediniz.
Hayat Bir Türlü Devam EdiyorJapon Edebiyatı
Kitaplığımda bir süredir duruyordu ve okuma zamanı gelmişti anlaşılan.
İlk hikaye de başlangıç beni şüphelere düşürse de sonlara doğru cidden çok okunabilen ve sıcak hislerle dolu bir hikaye olduğunu fark ettim ki diğer hikaye de benzerlikler içemiyordu.
Kayıplar büyük ya da küçük olsun bunlara değer verip onları yanlarında taşıyıp ve yanlarındaki insanlara da tutunup bunları aşmaya çalışıyorlar ki bir nevi kaybettikleri sevgiyi tekrardan bulup devam ediyorlar.
Çok beğendiğim bir eser oldu ve diğer kitabını da 
Elveda Tsugumi yakın zamanda okumak dileğiyle .
Elveda Tsugumi yakın zamanda okumak dileğiyle .
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·142 syf.·
Beğendi
·2022 73. kitabı
Japon kültürünü, yemek istediğim güzel yemekleriyle ve orijinal tepkileriyle kendi içimde bütünselleştirdim galiba. Bu kitapta da o sıcaklığı ve atmosferi gördüm diyebilirim. Anlatımı çok yalın ve ilgi çekici, elimden bırakamadım. İçinde iki tane öykü var. İlk öykümüz Mutfak..
Ben de mutfakta zaman geçirmeyi, yemek yapmayı çok severim. Yemek yapmak sevgiyle olur diye düşünürüm. Kitap boyunca Mikage ile hep yemek yaptık, çay içtik. Kitabımızda tabi ki sadece yemek yok, arkadaşlık, dostluk, aşk, cinsel yönelimler ve daha nicesi var. Mikage öksüz kalmış bir kızımızdır. Bir gün Eriko ve oğlu Yuichi'nin evine misafir olur. Olaylar da gelişmeye başlar. Biz de kendimizce bir şeyler buluruz.
İkinci hikayemiz Ayışığı Gölgesi..
Ölen sevgili ve ona olan özlemi, bağlılığı çok güzel anlatan bir hikayeydi. Hikaye bir saatten sonra fantastik bir boyut aldı. Yazarın az ve öz üslubunu çok beğendim.
mutfak - banana yoshimotoEdebiyat
‘hayat çok zor olabilir’ dedim…’evet ama insan hiç gerçek üzüntü yaşamamışsa, hayatın içinde bulunduğu yerin kıymetini bilmeden, gerçek mutluluğun ne olduğunu anlamadan yaşlanır.’…
mutfak iki bağımsız hikayeden oluşuyor, bu iki hikayenin tek bir ortak noktası ise insanın duyguları ile başa çıkmasındaki zorlukları, farklı insanlar, farklı hayatlar üzerinden oldukça hayata yakın bir şekilde işliyor olması.
hemen hemen hepimizin kaybettiği anıları, duyguları ve sevdikleri var; bunlar karşısında zorlandığımız, çabaladığımız ve ayakta durmaya çalıştığımız tüm o günleri mutfak kitabını okurken daha olgunlaşmış bir biçimde anlamak kolay, daha içten. çünkü aynı yollardan aynı hislerle geçtik. tüm bu satırlar oldukça tanıdık.
kitapta kendi düşüncelerimle, kendi hislerimle karşılaştığım cümleler beni sımsıcak yaptı. sanki o satırlar zihnimden çıkmış da çok uzun zamandır orada onları okumamı bekliyormuş gibi. ama bazı satırlar ise oldukça düşük, oldukça yabancı ve basitti. tüm bu satırları aynı yazarın yazmış olduğuna hayret ettim, derin anlamlar barındıran bu iki hikayeyi çeviri ise biraz basitleştirmiş gibi, yine de içtenliği bir köşede duruyor.
mutfak, benim de yuva dediğim bir yer.
#kitapyorumu #okudumbitti #kitapönerisi
Asıl adı Manoko Yoshimoto olan Banana Yoshimoto'nun "Mutfak" adlı Modern Japon Edebiyatı örneklerinden sayılan bu eseri 1988 yılında basılmış.
Bu zamana kadar basılmış ondan fazla kitabı bulunan yazarın en meşhur kitabı “Mutfak”.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. “Mutfak" birinci kısmın ismi. İkinci kısmın ismi ise “ay ışığı gölgesi”.
İki kısmın karakterleri farklı olsa da, hem tema, hem de yaşanan travmatik olayların çok fazla benzeşmesi nedeniyle, kısımları birbirinden ayırmak çok fazla mümkün değil.
İki bölümde de bir yakınını kaybetme sonrası, ölümün kasvetiyle dolu yaşanan bir yalnızlık söz konusu. Kitapta karakterlerin bunu aşma süreçlerini daha doğrusu aşmaya cesaret etme süreçlerini okuyoruz.
Bu yalnızlıktan karakteri kurtarmaya iten şey birinci bölümde olay örgüsü ile gelişen bir farkındalık, ikinci bölümde ise spritüel bir mucize oluyor.
Ayrıca yazar son bölümde geçen bu gerçeküstü olayı o kadar gerçekçi yazmayı başarmış ki, son 30 sayfa yazara ve kitaba olan bakış açımı değiştirdi diyebilirim.
Biraz araştırma sonrası yazarın diğer kitaplarının da bu tarzda olduğunu öğrendim. Gelecekte bir kitabını daha okumayı düşünüyorum.