Kitap konu itibariyle evet kesinlikle ilgi çekici ve içine girince de öyle devam ediyor ama mizahi ve acı bir durumla ilerlemesi yutkunmasına engel oluyor insanın.
Evet belki bir çok zahmetten kurtuluyor.Okula götürmek, bir şeyler öğretmek ya da onlara harcama yapmak gibi birçok şeyden muaf ve belki de bu iyi bir şey.Peki ya diğer türlü açıdan ?
Onlara en sevdiği grubun albümünü alamaması, onlara ilk sakalları çıkınca jileti nasıl kullanacağını gösteremeyecek olması, onlarla hararetli tartışmalar yapamayacak olması...
Birçok insan belki Özel Bakım Gerektiren çocuklara sahip olmayı belki de çok uzaktan göründüğü gibi basit ve eline birkaç şey verip oyalamak sanıyordur ama olayın çok farklı olduğunu bu kitapta iyi görüyoruz.
Farklı ya da normal, ölen çocuktur.Ailelerdeki o zorunlu iyimserlik ve mahcup olma hissini cidden çok iyi anlatmış yazar ki bunu yaşayan da kendisi...
Çok etkileyici bir eser gerçekten .