No Logo (Küresel Markalar Hedef Tahtasında)

·
Okunma
·
Beğeni
·
699
Gösterim
Adı:
No Logo
Alt başlık:
Küresel Markalar Hedef Tahtasında
Baskı tarihi:
2012
Sayfa sayısı:
576
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789752200210
Çeviri:
Nalan Uysal
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
"(Küresel karşıtı) hareketin kutsal kitabı"
-The New York Times-

"No Logo yeni yüzyılın, Seattle ruhunun Das Kapital'i"
-Hürriyet-

"Postmodern kapitalizmin, özellikle şirketlerin baskıcı markalama faaliyetlerinin ve buna bağlı olarak tüm dünyada ticarette güç yapılarının şık bir biçimde tartışıldığı bir çalışma."
-The Guardian-

"Naomi Klein gerçekten de cesur bir kadın... Güçlendirici ve dikkatli bir gazetecilik örneği ve direnişe dikkat çelici bir çağrı... Kitap, aydınlatıcı istatistiklerle ve alışılmadık bire bir kanıtlarla dolu... Bu, rastgele bir kapitalizm karşıtının ya da moda bir ütopya savunucusunun yazısı değil. No Logo, akıcı, karşı geldiği ve kabul etmediği konularda antidogmatik ve zeki bir öfkeyle pozitif bir ateş."
-The Observer, London-

No Logo bilgi çağının temel vaatlerine ihaneti ortaya çıkarıyor: seçenek, karşılıklı etkileşim ve özgürlüklerin artışı. Eşit parçalar halinde kültürel analiz, siyasi bildiriler, marka fareliği anıları ve gazeteciliğin ortaya çıkışı. No Logo ambalajlanmış dünyamızı alıyor ve parçalarını net bir ekonomik ve sosyal perspektife oturtuyor. Naomi Klein giderek tırmanan küreselleşme karşıtı eylemci direncini heyecanla izliyor; en tanınmış markalardan bazılarının kendilerini bir sprey boya kutusunun, bir bilgisayar korsanlığı olayının ya da uluslararası bir şirket karşıtı kampanyanın yanlış tarafında bulduklarını açıklıyor ve neden giderek artan sayıda gencin daha adil bir dünya talebiyle sokaklara döküldüğünü anlatıyor.
1970'te Montreal'de doğan Naomi Klein, ödül kazanmış bir gazeteci. Makaleleri, The New York Times, The Nation, The Guardian, The New Statesman, Newsweek International, The Village Voice ve Ms. Magazine'in de aralarında bulunduğu çok sayıda yayında yer almıştır. Kanada'da The Globe and Mail'de ve İngiltere'de The Guardian'da aynı anda yayımlanan bir köşesi bulunmaktadır. 29 yaşında yazdığı No Logo 23 dile çevrilerek kısa sürede uluslararası bestseller listelerinde yerini aldı. İngiltere'de beş belgesele ilham kaynağı oldu. Dünyaca ünlü müzik grubu Radiohead kitaptan o derece etkilendi ki, İngiltere turneleri boyunca hiçbir şirketin reklamını kabul etmedi.
Kitapta bahsi geçen olay ve durumlar her ne kadar önem arz etse de, ilgimi çekse de, çevirisi çok kötü olduğundan bir türlü 51. sayfasına geçemedim..
576 syf.
·Puan vermedi
Birkaç küresel marka eleştirisi temelsiz ve dayanaksız sosyalist söylemler, postmodern olma iddiasında birtakım vaatler ve sürekli kendini tekrar eden boş bir içerik. Buna ek olarak kötü çeviri, ergonomi düşmanı tasarım ve gereksiz ağırlık. Ne taşıması kolay ne okuması, ne söyledikleri yeni ne de söyleme şekli. Beğenmemekle kalmadım, Das Kapital'e modern alternatif olarak sunulmasını bir türlü anlayamadım. Tavsiye etmem.
tarafından giriş-çıkışlarda işçilere çanta kontrolü yapıldığını biliyor muydunuz?

İşverenler, molalar dışında tuvaletleri kilitli tuttuklarından, GAP, Guess ve Old Navy için kıyafet dikilen bir fabrikada terzi kadınların kimi zaman tuvaletlerini makinelerin altındaki plastik torbalara yapmak zorunda kaldıklarını biliyor muydunuz?

Ağustos 1995’te GAP’in El Salvador’daki fabrika müdürünün, sendika girişimi nedeniyle 150 işçiyi işten kovduğunu ve “Örgütlenme sürerse, fabrikada kan akacak” diyerek işçileri tehdit ettiğini biliyor muydunuz?

10 bin çocuğun belgeli köle işçi olarak işverenlere satılıp, damgalandığı Pakistan’da Nike, Adidas ve Reebok’un top üretmek için fabrikaları olduğunu biliyor muydunuz?

Honduras’ta on üç yaşından beri, Lee Gifford için kıyafet diken bir fabrikada çalışan Wendy Diaz’ın “Benim gibi küçük yaşta yaklaşık yüz çocuk var. Bazen bütün gece bizi çalıştırıyorlar. Şefler bize bağırıyor ve daha hızlı çalışmamız için azarlıyorlar. Bazen müdürler kızlara dokunuyor. Şaka yapar gibi bacaklarınıza dokunuyorlar.” dediğini biliyor muydunuz?

Honduras’ta bazı çalışan kadınların kürtaja zorlandığını, Meksika’daysa aylık ped kontrolü gibi aşağılayıcı uygulamalara maruz bırakıldıklarını, hamile kalan kadın çalışanlardan kurtulmak için işverenlerin işçilerle ortalama bir regl dönemi olan 28 günlük sözleşme yaptıklarını biliyor muydunuz?

Shell, uygar dünya olarak gördüğü İrlanda’da folk festivallerine sponsor olurken, yerkürenin başka bir yerinde, Nijer deltasındaki yoksul Ogoni halkının topraklarında petrol çıkartıp, ekonomik faaliyetleri için pürüz çıkartan kişileri Nijerya askeri gücünü kullanarak saf dışı bırakıyor.

Nike, ABD’de reklamlarında oynaması için Michael Jordan’a yıllık 20 milyon dolar öderken, Endonezya’daki taşeron işçilerine 1998 yılı fiyatlarıyla günlük bir doların altında maaş ödüyor.

ABD’de Wal-Mart’ta satılan sıradan bir Disney tişörtü, Haiti’de o tişörtü yapan işçilerin beş günlük ücretine denk geliyor.
Kıdemli reklam yöneticisi David Lubars sanayinin yol gösterici prensibini çoğundan daha içtenlikle dile getirmektedir. Ona göre, tüketiciler “hamam böcekleri gibidir; ilaçlarsınız, ilaçlarsınız ve bir süre sonra bağışıklık kazanırlar”
Ünlü tüketim mallarına yüklenen o kadar çok duygu olunca, çocukların çoğu Nike’a ya da Tommy’e yöneltilen eleştirileri, birinin yüzüne karşı annesine hakaret etmek kadar ağır bir kişisel saldırı olarak algılamaktadırlar.
"Gizli kameralar yardımıyla muhabir Endonezya ve Çin'de çocukların köle gibi çalıştırılarak 'Amerikalı çocukların Amerika'nın en sevilen bebeğine fırfırlı kıyafetler giydirmesini' sağladığını göstermiştir. Haziran 1996'da Life dergisi, şok edecek kadar genç görünen ve saatte sadece altı sent ücret alan Pakistanlı çocukları, üzerinde bariz Nike Çengelleri görünen futbol topları üzerine eğilmiş çalışırken gösteren resimlerle büyük dalgalar yaratmıştır. Ancak bunu yapan sadece Nike değildir. Adidas, Reebok, Umbro, Mitre ve Brine, tahmini 10.000 çocuğun sanayide çalıştığı, çoğunun işverenlere belgeli köle işçi olarak satıldığı ve hayvanlar gibi damgalandığı Pakistan'da top üretmektedir."
Naomi Klein
Sayfa 350 - Bilgi Yayınevi
"Logolor, kıyafetin fiyat etiketini üzerinden çıkarmamakla aynı işlevi görmeye başlamıştı; herkes bu kıyafeti giyenin tarz için ne kadar bedel ödemeye istekli olduğunu kesin olarak bilecekti."
Naomi Klein
Sayfa 50 - Bilgi Yayınevi
"Sürekli daha iyi işler yapmam gerek ama yapamıyorum çünkü başka bir iş bulamıyorum ikilemine takılıp kalıyorsunuz, bu yüzden de kendi kendinize ben burada geçici olarak çalışıyorum, çünkü daha iyi bir iş bulacağım diyorsunuz. İçsel olarak algılanan bu geçicilik konumu, maaşların artmasına ve terfi etmeye çok az imkan bırakmakta serbest olan hizmet sektörü işverenleri için çok uygun olmuştur; herkesin geçici olduğu konusunda hemfikir olduğu işlerde çalışma koşullarını iyileştirmeye acil ihtiyaç yoktur."

Kitabın basım bilgileri

Adı:
No Logo
Alt başlık:
Küresel Markalar Hedef Tahtasında
Baskı tarihi:
2012
Sayfa sayısı:
576
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789752200210
Çeviri:
Nalan Uysal
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
"(Küresel karşıtı) hareketin kutsal kitabı"
-The New York Times-

"No Logo yeni yüzyılın, Seattle ruhunun Das Kapital'i"
-Hürriyet-

"Postmodern kapitalizmin, özellikle şirketlerin baskıcı markalama faaliyetlerinin ve buna bağlı olarak tüm dünyada ticarette güç yapılarının şık bir biçimde tartışıldığı bir çalışma."
-The Guardian-

"Naomi Klein gerçekten de cesur bir kadın... Güçlendirici ve dikkatli bir gazetecilik örneği ve direnişe dikkat çelici bir çağrı... Kitap, aydınlatıcı istatistiklerle ve alışılmadık bire bir kanıtlarla dolu... Bu, rastgele bir kapitalizm karşıtının ya da moda bir ütopya savunucusunun yazısı değil. No Logo, akıcı, karşı geldiği ve kabul etmediği konularda antidogmatik ve zeki bir öfkeyle pozitif bir ateş."
-The Observer, London-

No Logo bilgi çağının temel vaatlerine ihaneti ortaya çıkarıyor: seçenek, karşılıklı etkileşim ve özgürlüklerin artışı. Eşit parçalar halinde kültürel analiz, siyasi bildiriler, marka fareliği anıları ve gazeteciliğin ortaya çıkışı. No Logo ambalajlanmış dünyamızı alıyor ve parçalarını net bir ekonomik ve sosyal perspektife oturtuyor. Naomi Klein giderek tırmanan küreselleşme karşıtı eylemci direncini heyecanla izliyor; en tanınmış markalardan bazılarının kendilerini bir sprey boya kutusunun, bir bilgisayar korsanlığı olayının ya da uluslararası bir şirket karşıtı kampanyanın yanlış tarafında bulduklarını açıklıyor ve neden giderek artan sayıda gencin daha adil bir dünya talebiyle sokaklara döküldüğünü anlatıyor.
1970'te Montreal'de doğan Naomi Klein, ödül kazanmış bir gazeteci. Makaleleri, The New York Times, The Nation, The Guardian, The New Statesman, Newsweek International, The Village Voice ve Ms. Magazine'in de aralarında bulunduğu çok sayıda yayında yer almıştır. Kanada'da The Globe and Mail'de ve İngiltere'de The Guardian'da aynı anda yayımlanan bir köşesi bulunmaktadır. 29 yaşında yazdığı No Logo 23 dile çevrilerek kısa sürede uluslararası bestseller listelerinde yerini aldı. İngiltere'de beş belgesele ilham kaynağı oldu. Dünyaca ünlü müzik grubu Radiohead kitaptan o derece etkilendi ki, İngiltere turneleri boyunca hiçbir şirketin reklamını kabul etmedi.

Kitabı okuyanlar 10 okur

  • Kemal Turgut
  • UmAy
  • Burak Erdoğdu
  • a. selim
  • ferdi alataş
  • frknkk
  • İlhan Engin
  • Tarçın Portakal
  • Maria Puder
  • birsen

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%0
8
%50 (1)
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%50 (1)
2
%0
1
%0