“İnsanımsı bir şekle bürünen yaratık sülüklerle kaplı kolundan tutup onu Çorak Topraklar’a sürükledi. Hâlâ boynuna asılı olan kanla kaplı çantası da yanı başında sürükleniyordu. Çığlık atmaya çalışan Patrick’in bilinci kapandı.
Tek bir kez kendine geldi: Hiç ışık görmeyen, hiç ışık olmayan karanlık, pis kokulu bir O çukurunda O, beslenmeye başladığında.”