Puan
8.610 üzerinden
Yunus'un verdiği hayat dersleri eşliğinde hakiki anlamda sevmenin ne demek olduğu, sever iken pişmenin tadına vardığı ve vardırdığı özlü ve özgün bir kitap diyebilirim. Yunus, Sitare, İsmail, Hacı Bektaş, Tabduk Sultan ve dahası eşliğinde, tarihe yolculuk eder iken, ilim meclisinden de nasipleniyorsunuz, vesselam.
Kitabın dili etkileyici olmakla birlikte, akıcılığı da bir okadar güzeldi. Sade, anlaşılır bir dille kaleme alınmış bir eser. Okurken düşündürücü, düşünür iken öğretici..
Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar diliyorum. Herkesin okuması gereken bi eser olduğunu söyleyebilirim.
Ve son olarak; bu OD nârında bir yanan da ben oldum.
Büyüleyici bir eserdi, etkisi hiç yitmesin.
10Alıntı
Od, İskender Pala’nın diliyle tanışmak ya da onu daha yakından tanımak isteyenler için etkileyici bir roman. Kitap, Yunus Emre’nin iç dünyasını, arayışını ve manevî yolculuğunu anlatıyor. Okurken sadece bir hikâye değil, sabır, aşk ve teslimiyet üzerine düşünceler de okuyorsunuz. Bazı bölümler durup sindirmeyi gerektiriyor.
Dil yer yer ağır ama şiirsel. Bu da kitabın ruhuna yakışıyor bence. Tasavvufa ilgi duyanlar için oldukça doyurucu, ancak bu türle arası olmayanlar için başta biraz zorlayıcı olabilir. Yunus Emre’nin yaşadıkları, çektiği çileler ve iç çatışmaları insana “olgunlaşmanın bedeli”ni düşündürüyor.
Od, hızlı okunacak bir kitap değil ama okudukça derinleşen, sabırla okunduğunda karşılığını veren bir eser. Manevî tarafı güçlü, anlam arayışı olan okurlara hitap eden bir roman olduğunu düşünüyorum.
Uzun zamandır bitmesini istemediğim bir kitap okumamıştım. Okumak için elime her alışımda aynı heyecanı yaşadım. Çok güzel duygular yaşattı bana. Yunus Emre'yi çok daha iyi tanımış, düşüncelerine şahit olmuş, adeta onunla birlikte düşe kalka yürümüş gibi hissettim. İskender Pala'nın okuduğum ilk kitabı idi. Çok başarılı buldum. Yazarın diğer kitaplarını da merak ediyorum. İnşallah en kısa zamanda okuma fırsatım olur. 
İskender Pala 
Od
İskender Pala Odbir garip yunus romanı1000Kitap
Öncelikle merhaba sevgili okurlar..
Adımız miskindir bizim,
Düşmanımız kindir bizim.
Biz kimseye kin tutmayız,
Kamu alem birdir bize.
Ben gelmedim dava için,
Benim işim sevi için
Dostun evi gönüllerdir,
Gönüller yapmaya geldim!
İncelememe başlamadan önce biraz ön bilgi verme gereği duyuyorum. Bu kitap yıllardır sürekli yaşantımda karşıma çıkıyordu ama bir kere bile adı ve yazarı dışında bir bilgiye bakmadım. Yani neler anlattığında hiçbir fikrim yoktu. İskender ve OD görünce beynim İskender'den dolayı savaş ve OD'yi ise öd olarak algılayıp bana savaş anlatan bir kitap yanılsamasına maruz bırakmıştı. Hatta sırf bu yüzden okumaya başladıktan sonra ilk 10 sayfa civarı kitaba asla adapte olamadım. Velhasıl kelam pişmanım. Bundan sonra hiçbir kitaba ön yargılı olmayacağım. En azından arka kapak yazısını okuyacağım.
Şimdi gelelim kitabın ismine.. "OD" çok anlamsız geliyor değil mi? Oysa od, aşk ateşi demek. Peki bakalım kitaba bu isim nereden geliyormuş..
"Dağdan odun getiriyordum. Herkes ona odun diyordu; iki heceyle, od-un işte, ateş veren şey... Ama ben onun ilk hecesiyle ilgilendim, ateş olan kısmına, gönüllerde aşkı tutuşturan alevli kısmına, 'od'a talip oldum. Herkes dağa odun için gittiğimi sanıyordu ama ben od için gidiyordum. Gidiyor ve od üzerine kendimle konuşuyor, kendime konuşuyor, içimde onun alevini hissediyor, gönlümü onunla tutuşturuyordum."
Bu bölüm tabiki çoğu kişinin aklına dergâha odun taşıyan Yunus Emre'yi getirecektir. Kitapta da tam olarak Yunus Emre'nin hayatı anlatılıyor. Hey Allah'ım savaş kitabı sandığım kitap nerelere geldi :)
Kitabı okudukça daha da çok şaşırıyordum Samuel nasıl babasının derviş olabileceğine inanmıyorsa bende Yunus Emre'nin öncesinde herkes gibi normal bir hayatı olabileceğine inanamıyordum.
İskender Pala bu kitabında
Bazen bir kitabı okursunuz.Sonra aradan yıllar geçer.Ve bazı kitaplar vardır ne okuduğunuzu kelimesi kelimesine hatırlamazsanız ama sizde bıraktığı tesiri ve size nasıl hissettirdiğini unutmazsınız.Benim için Od bu kitapların başında gelir.O yüzden tekrar okuyup bende bıraktığı hisleri tazelemek güzel oldu.
"Yıldız, ışığını güneşe verdi,ben de yıldızımı güneşte kaybettim."
"Yıldızdan geç Yunus, artık güneşe bak!"
"Güneşe bakanın yıldızı görmeyeceği aşikardı.Bu yıldızın kaybolduğu anlamına mı gelirdi.Belki de asıl mesele buydu.Güneş doğunca yıldızlar görünmüyordu ama kayıp da olmuyorlardı."
"Yıldızı da güneşi de kendinde ara.Yıldızı hissettiğinde güneşe yürü!"
"Yıldızımı güneş ile değişmemiş, bilakis güneşin cezbesinde yıldızımdan ışık almıştım."
"Sitare'mi güneşe kattım, mecazdan ve hayalden geçip O'nun aşk oduna,hakiki aşkın odununa yöneldim."