Yazar:
Claire-Louise Bennett
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
12 Haziran 2016
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2021
Yayınevi:
Riverhead Books
ISBN:
9780399575891
Dil:
İngilizce
Türler:
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitapla ilgili hislerim biraz gölet gibi… sakin görünüyor ama içine girince derin mi, boş mu tam anlayamıyorsun. Claire Louise karakteri bana yer yer “ben ne okuyorum şu an” dedirtti ama bir yandan da garip bir çekiciliği vardı.
Olaylar çok büyük patlamalarla ilerlemiyor, daha çok suya taş atıyorsun da dalgaları izliyorsun gibi. Bazen “tamam şimdi bir şey olacak” diyorsun, ama kitap seni nazikçe “yok öyle kolay dram” diye yerine oturtuyor.
Yani Herkese hitap eden bir kitap değil. Ama böyle sessiz, düşünceli bir moddaysan ve “ben biraz da iç dünyamla kavga edeyim” diyorsan benim gibi, sana eşlik edebilir.
Bir de şunu söylemeden geçemem: Claire Louise bazı sahnelerde o kadar sabırlıydı ki ben olsam çoktan göleti terk etmiştim:d, direkt denize açılırdım.
Sonuç: Ne mükemmel, ne de unutulmaz. Ama tuhaf bir şekilde aklında kalıyor!!. Tıpkı yarım yamalak hatırladığın bir rüya gibi.
Gölet & Claire Louise Bennett
+
Gündelik hayatı aktarırken zihnin filtrelerden arınarak metinlere dökülmüş hali Gölet. Genç bir kadının doğal yaşam alanı içinde çevredeki canlıları ve doğanın uyandırdığı hisleri kağıda aktarım üslubunu sevdim. Seslerin, hareketlerin detaylandırılnasını beğendim. Komik, eleştirel ve ayrı bir yazım tadını aldığım için memnun oldum. Ama daha önemlisi özel yazar ile tanıştım. Diğer kitaplarını da okumayı diliyorum.
+
#gölet #clairelouisebennett #sahikitap #okudumbitti #book #bookstagramturkey #bookstagram #booklover #books #bookstagrammer #kitapsevgisi #kitapalıntıları #kitapkokusu #kitapaşkı #kitaptavsiyesi #kitaptavsiyeleri #kitapönerisi #kitapönerileri
Bir Yulaf Lapasında İnsan Olmayı Bulmak
Gölet'i sahaftan aldım, okumaya başladığımda otobüs yolculuğundaydım. En sevdiğim şeylerden biri kadınların iç dünyasını tüm gerçekliği ile okumak olduğu için yolculukta şipşak bitiririm diye düşünmüştüm. Fakat kitabın çok da akıcı olmadığını fark ettim. Karakterimiz gün içinde gördüğü, düşündüğü, deneyimlediği her şeyi evine misafir olmuş bir yakın arkadaşıymışız misali anlatıyor bize. Sonra sonra fark ettim bu ki kitabı öyle bir kerede okuyup bitirmeye çalışmak ona yapılacak çok büyük bir haksızlık olur. Çünkü her gece uyumadan bir veya iki bölüm okuyup, okuduklarım üzerine düşünürken yavaşça uykuya daldığımda anladım kitabın tadının böyle çıktığını. Aceleye gelecek bir kitap değil, aksine kitabın kendisi gibi acelesiz ve gözlemci olmak gerekiyor okurken.
Kitapta kendimin bir yansımasını bulduğum çok an oldu. Hayatın koşturmacasında aklımızda beliren derin düşünceler olur ya, anlamsızdır ve bir sonuca da bağlanmaz bu düşünceler ama dalar gideriz. İşte bu kitabı okurken tam olarak bunu hissettim. İnsan olmanın ne garip ne eşsiz olduğunu bir daha hatırladım. O eve gitmek istedim, o manzarayı izlemek istedim. O tuvalet fayanslarını sarıya boyarken yanında oturup sohbet etmek istedim. Bennett nesnelere öyle bir yoğunlaşıyor ki, nesneler nesne olmaktan çıkıp karakter kazanıyor. Kendisine "yazarın yazarı" denmesinin en büyük sebebi de budur bence.
Zaman zaman etrafı derinlemesine gözlemler, insanları izlerim. Hareketleri, bakışları, mimikleri bana film gibi gelir. Onlar gözlemlendiklerini fark etmezler bile ama ben onlar hakkında düşünür dururum. Bazen bir sonuca varırım bazen de sadece bu sessiz tanıklığın tadını çıkarırım. İşte eserde tam da bu yönümü paylaştığım, benimle aynı frekansta düşünen bir karakterle tanıştım. Ben de başkaları ânı yaşarken, zihnimdeki o farklı
Gölet1K
Etrafınıza bakmanızı istiyorum hiç değilse beş dakika.
Neler gördünüz her zaman gördüğünüz şeyleri değil mi ?
Peki bu gördüğünüz şeylerde daha önce görmediğiniz şeyleri görmeye çalışın desem ne kadar süre bakarsınız ?
Sıradan şeylere sıradışı bakabilmek, gündelik hayatı anlatırken zihnin filtrelerinden arınmak...
Yeni bir yazar keşfettim modern dünya yazarlarına ilgim var çünkü çok yenilikçiler, farklı bakış açıları sunar ve bir kalıba sokmazlar okuyucuyu.
Yaşadığı çevreyi doğayı komik ve eleştirel bir üslupla kağıda aktarırken kitabın bir olay örgüsü olmadığını anlıyor ve ben ne okuyorum diyorsunuz zaten bu aydınlanmadan sonra karakterin kafasının karışık olduğunu ve kendiyle konuşurken ki konuşmalarına şahit oldukça okumaktan zevk almaya başlıyorsunuz.
Kitapta genel olarak bir bütünlük yok olaylar arasında bağlantı yok ama okuyorsunuz yazar yazmış ve bizde okuyoruz :))
Roman okumaya alışkın okuyucular çok zevk almayacaktır tavsiyem daha çok deneme okumayı sevenlere.
Gölet, Claire-Louise Bennett'in özgün ve alışılmadık bir üslupla yazdığı bir kitap. Kitap, belirgin bir olay örgüsü ya da geleneksel bir hikâye akışı yerine, başkahramanın günlük yaşamındaki gözlemlerini ve içsel düşüncelerini sunuyor. Bennett, okuyucuyu bu kadının zihin dünyasına davet ederek, sıradan ayrıntıları ele alıyor.
Gölet, kısa hikâyeler ya da deneme tarzında yazılmış bölümlerle ilerliyor. Bu anlatım, bazı okuyucular için tazeleyici ve samimi gelebilirken, diğerleri için durağan ve anlaşılması zor olabilir, uyarayım. Başkahramanın kimi zaman çok küçük ve önemsiz gibi görünen detaylara odaklanması, her bölümde farklı bir ruh hali yansıtıyor. Bu özellik, kitabı katmanlı bir yapıya büründürüyor ancak aynı zamanda sabırlı bir okur kitlesine hitap ediyor (mesela ben).
Kitabın en dikkat çekici yönü, dil kullanımı ve içsel monologları. Bennett, oldukça şiirsel ve detaycı bir dil kullanıyor. Ancak, olay odaklı bir anlatım bekleyenler için Gölet, daha çok bir durum romanı. Bennett’in dil ve anlatıma olan hakimiyeti, sıradan bir köy evinin dahi derin ve karmaşık bir mekân olarak algılanmasını sağlıyor. Özetle, Gölet, her okuyucunun ilgisini çekecek türden bir kitap değil, fakat dilin ve düşünce akışının ön planda olduğu metinlerden hoşlananlar için keyifli bir okuma sunabilir.
Çok sıradan şeyler hakkında çok ilginç fikirleri olan birisinin iç sesini okuyoruz. Bazı yerlerde ne saçmalıyor bu dedirtiyor bazı yerlerde aynı karakterin kafası gibi sizin kafanız da oradan oraya dağılıyor. Bir hikayesi yok gibi yine de bir şeyler de anlatmaya çalışıyor gibi. Mesela karakterin kafası biraz kırık. Ama normal karşılıyorsun. Olabilir böyle şeyler. Biz de içimizden konuşurken çok da normal insanlar değiliz sonuçta.
"Cok siradan"yazimina duydugum merak dolayisi ile okudum. Bir diger okuma sebebim ise bu modern ve genc yazarlarin yazimlarini oldukca onemsemem, ozellikle de ingiliz dili ve edebiyati bitirip master doktora yapmislar ise, gec yazarin egitimi ilgilimi cekti, boylelikle bende dunya capindaki yasit ve ayni egitim aldigim kisileri okumak istiyorum.
Etkileyici, icine kapanik, benlik diyebilirim. Yazarlarin kafasinin icindekiler hic bitmez, aktarimindan hoslandim. Beni yakaladi, keyif bile aldim. Herkese hitap etmeyebilir, roman okuyuculari uzak dursun:)
Küçük bir kasabada yalnız yaşayan genç bir kadının yaşadığı gündelik detaylar anlatılmış. Cümleler ustaca kurulmuş ama bir bütünlük yakalanamamış. Kitabı okunur kılan şey ise bana göre anlattığı komik tuhaflıklar :)
Reklam
Yazar Hakkında
Claire-Louise BennettYazar · 1 kitap
Claire-Louise Bennett Wiltshire'da büyüdü ve Roehampton Üniversitesi'nde edebiyat ve drama eğitimi aldıktan sonra İrlanda'ya taşındı ve burada birkaç yıl tiyatro eğitimi aldı. 2013 yılında White Review Kısa Öykü Ödülü'ne layık görüldü ve 2015 yılında The Stinging Fly (İrlanda) ve Fitzcarraldo Editions (İngiltere), 2016 yılında ise Riverhead (ABD) tarafından yayımlanan ilk kitabı Pond'u tamamladı. Pond 2016 yılında Dylan Thomas Ödülü için kısa listeye kalmıştır.
Claire-Louise'in kurgu ve denemeleri The White Review, The Stinging Fly, gorse, Harper's Magazine, Vogue Italia, Music & Literature ve The New York Times dergisi gibi birçok yayında yer almıştır. Ayrıca sanat hakkında yazıyor ve frieze'e sık sık katkıda bulunuyor. Ayrıca Tate vb. ve Artforum için ve bir dizi uluslararası sergi kataloğu için yazmıştır. 2016 yılında Temple Bar Gallery & Studio'da misafir yazar olarak bulunmuştur. 2020 yılında Milano merkezli sanat yayıncısı Juxta Press, Claire-Louise'in Dorothea Tanning'in bir otoportre tablosuna cevaben yazdığı bir deneme olan Fish Out Of Water'ı yayınladı.
