Dîsan bi nirxandinek li ser pirtûkêk gelêkî ecibandî hatim!
Nivîskarekî ku li ser sînorê erdnîgariyeke dûr, balkêşî û berhemên; hem taybet, hem watedar û hem jî giyanî anîye li ser ziman…
Le çawa ziman!
Di vê pirtûkê de; hêrs bûn, dilkenî, xemgînî, xurtbûn û bê guman mirov di be şahidên gelek tiştên trajîk û kevneşopiyên veşarti.
Bi rastî, ewqas tişt hene ku meriv bibêje ku hejmartina wan ne mumkin e.
Wekî her tiştî, ziman û wêjeya Kurdî xwedî helbestên herî kûr e û vî hevwelatiyê min jî heman ûsa nivîsandiye.
Pênûsa mamoste saxbe!
(Xwendin jiyan e!)