Hayatımın, ileride kaçınılmaz şekilde beni bekleyen ölümle yok olmayacak bir anlamı var mı?
Yoksa benim gözümden kaçırdığım, anlamadığım bir şey mi var?
Bana ne kadar ‘Hayatın anlamını anlayamazsın, düşünme, yaşamana bak’ denilse de bunu yapamıyorum, çünkü bu benim daha önce çok uzun zaman yaptığım bir şey. Koşturup duran ve beni ölüme götüren gündüzü ve geceyi görmezlik edemiyorum. Bir tek bunu görüyorum, çünkü tek gerçek bu. Eğer çıkışının olmadığını bildiğim bir ormanda yaşayan biri olsaydım bu ormanda yaşayabilirdim; ama ben ormanda yolunu kaybetmiş, kaybolduğu için korkuya kapılan, yolu bulmak için sağa sola koşup duran, attığı her adımın kafasını daha çok karıştırdığını bildiği halde oraya buraya koşmadan yapamayan biri gibiyim. İşte korkutucu olan da bu. İşte bu korkudan kurtulmak için yok olmak istiyorum. Beni bekleyen şeyin karşısında dehşete kapılıyorum
Biraz daha bükebileceğini sandığı herşeyi kırmıştır insan .