“Olaydım olaydım bir divan şairi olaydım Dikenini kırıp gülü bülbüle alaydım” Efendim malûmunuzdur ki; şah beyit, bir gazelin en en güzel beyitidir. Buna canınız dilerse taç beyit dersiniz, dilerseniz mısra-i berceste de dersiniz. N. Ziya Bakırcıoğlu Beyefendi de bu kitabında Sultan Veled ile başlatıp Yahya Kemâl ile nihayete erdirdiği divan şairlerinin bahçesinin en latif, en nazenin, en hoş kokulu çiçeklerini bir vazoda cem’etmiştir. Bununla da iktifa etmemiş, söz konusu beyitlerin günümüz Türkçesindeki karşılığını ve şerhlerini de ilave etmiştir. Dil yalın ve akıcıdır. Şerhlerde divan şiirindeki belli mazmunlar da açıklanmakta böylece şiirin anlaşılırlığı yükselmektedir. Bazen şiirden hareketle başka bir şairin şiirinden de alıntılar yapılarak anlam kuvvetlendirilmiştir. Niçin bilmem, okuduğum vakitler kendimi divan şairlerinin hünerlerini, aşklarını ispat ettiği (öyle ki Mecnun’un ve Ferhat’ın yalnız adı vardır, gerçek aşık onlardır) bir mecliste hayal ettim. Biri biter, bir diğeri başlar. Alkışlar, alkışlar… Bakırcıoğlu aynı zamanda uzunca bir süre edebiyat öğretmenliği de yapmıştır. Bu alanda dertlenmiş olmalı ki ön sözünde, bu şiire bigâne kalanlara, “divan şiirinin dili eskimiştir” diyerek sırt çevirenlere inceden inceye sitem ederek şiirin kapalılığının şiirin tabii bir neticesi olduğunu ve anlayış için incelmiş bir zevke sahip olmak gerektiğini, bu zevke sahip olmayanların Orhan Veli’yi bile anlamakta güçlük çekeceklerini beyân etmektedir. Şiir okumak farklı şiiri anlamak farklıdır. Şiir anlaşılmak için mi yazılır? değişir, kavgası edilen mevzû da bu değil zaten. Şahsî kanaatim divan şiirinin alışılmadık (!) kelimelerinin zihnimize bir öcü olarak kodlandığıdır. Bu öcüden öyle korkuyoruz ki, önümüzdeki eşikten adımımızı atıp divan şiirinin bahçesine

Şah BeyitlerN. Ziya Bakırcıoğlu · Ötüken Neşriyat · 202041 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

N. Ziya BakırcıoğluYazar · 8 kitap

Genç yaşlı bütün edebiyat okurlarının öğretmenidir. Derlediği ve telif ettiği eserleriyle edebiyatımız ve edebî türlerimiz üzerindeki alakayı canlı tutup şekillendirmiş, okuyucuya dil zevki kazandırmıştır. Erzurumlu bir ailenin çocuğu olarak 1941 yılında doğar. İlk, orta, lise tahsilini Erzurum'da tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden ve Çapa Yüksek Öğretmen Okulu'ndan mezun olur. Anadolu'daki birkaç yıllık öğretmenliğinden sonra 1976'dan itibaren İstanbul'da çeşitli liselerde edebiyat öğretmenliği yapar. 1994 yılında emekli olur. Yazı hayatına çok küçük yaşlarda şiirle başlar. Lise yıllarında deneme ve tenkit türlerine yönelir. Bu çalışmalarını mahalli gazete ve dergilerde yayınlar. Daha sonraki yıllarda yazdığı yazılar Millî Gençlik, Hareket, Hisar, Yönelişler gibi dergilerde yayınlanır. Dergâh Yayınları tarafından neşredilen Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi'nin yayın kurulunda ve yazarları arasında bulunur. Üniversite yılları ve öğretmenlik yaptığı zamanlardaki yazdıklarını emekli olduktan sonra basma kararı almış ve basılan ilk eseri de Yunus Emre Divanı’dır. Emeklilik dönemini güzel verimlerle süslemiştir. "Remzi Oğuz Arık'ın Fikir Dünyası" adlı eseriyle 2001 yılında Türkiye Yazarlar Birliği, Biyografi Yazarlığı Ödülü'ne layık görülür. Ziya Bakırcıoğlu, 17 Eylül 2009 yılında hayata gözlerini yumdu. Cenaze namazı, Cuma namazını müteakip Erenköy Sahrayı cedit Camii’nde kılındı. Cenazesi Karacaahmet Mezarlığı’nda defnedilmiştir.