Bazı kitapları okurken - anneyim ama anne olmasam bile ki günümüzde yok mu böyle şeyler var - nasıl böyle sevgisiz, sorumsuz olabilirler diye düşünmeden edemiyorum. Ben bir tane çocuğumun gözünün içini takip ediyorum, kitabın ilk sayfalarını okurken içim daraldı yemin ederim, dünyadan habersiz doğan bir çocuğun sadece annesinden sevgi beklediğini ama bunu bir türlü bulamadığını her zaman hayal kırıklığı yaşadığını düşünün, hissedin. Para değil mesele, ilerisi için parasız kalsalarda mesele sadece SEVGÌ. O küçücük kalbinde ne fırtınalar koptu ah. Ne kadar zor dimi? Babasının kim olduğunu bilmeden yapılan bir doğum, onun hayatın kurtaracağına inandığı için doğurduğu Soldier (asker) ismini verdiği bir çocuk ama kendini bir türlü uyușturucudan kurtaramayan, tüketen bir anne... Kitap çok güzeldi... Soldier'ın yaşadıkları çok ağır, çok acı. Hayatının anlam olan büyükanne ve büyükbabasının ölümünden sonra çocukluktan gençliğe kadar yapabildiği her şekilde, her daim annesini kurtarmaya çalışan ve onu kurtarcam derken en yakın arkadaşını kaybeden ve aynı şekilde 10 yıla yakın hapis yatarak kendi hayatını da kaybeden biri Soldier... Çıktığında (31 yaşında) annesinin onu istememesiyle ne yapacağını bilemezken, hapishanedeki şansı adam gibi adam gardiyan Harry, ona yeniden bir hayat sunar. Yaşamak için gittiği küçük yerleșimde, herkesin 'o bir katil mi?' fısıltıları eşliğinde dayanmaya çalışırken geçmiște tanıştığı, hatta kurtardığı (öyle sandığı) ama asla unutmadığı, gönderemeyecek olsa bile hapiste mektuplar yazdığı kadın, Rain çıkar karşısına... Hayat hepten ağlatmayacak dimi, biraz mutlu edecek güldürecek ama sonra yine ağlatacak. Merak etmeyin mutlu son. Ama o sona gelene kadar geçen bir ömür. Yazardan okuduğum üçüncü kitap, hepsi çok iyiydi.

devamını oku

Saving RainKelsey Kingsley · Independently Published · 20232 okunma

Reklam