Yazar:
Sevgi Köse
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Yayınevi:
Arsine Yayıncılık
ISBN:
9786056957475
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Birbirimize vereceğimiz ellerimiz, Dokunacak yüreklerimiz var. Gönül bağıyla bağlanmalıyız. Sevgi'den. Gidenlerin ardından sevginin, özlemin ve acının anlatıldığı güzel bir şiir kitabı. Sade bir dil ile yazılmış. Bir çırpıda okuyabileceğınız kısa ama etkili bir eser. Keyifle okudum... Keyifli okumalar. Kitapla kalın. Sevgiyi yaradandan aldım. Yeri göğü sığınak eyledim..
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2020 18. kitabı
·2 saatte okudu
·Okunma: 28 Şubat 2020 14:57
Şairin okuduğum ilk kitabı. İçinizi ısıtacak, yüreğinizi burkacak güzel şiirlerden oluşuyor. Bir saat içinde okudum. Şiir seviyorsanız bu kitabı da seveceksiniz.
KİTAP TAVSİYEM
"Sevgi'den" / Sevgi Köse
ALINTILAR
Olmaz dediğin anda
Bir bahara uyanırsın
Hem de kış ortasında
Umudundan daha güzel
Gül açmış,çiçek açmış...
Kalplerde kalksa
Zifiri karanlık
Sevgi tohumları filizlense
Kardeşlik tarlasında...
Duygular isyanda
İnsanlık susmuş
Dili lala baykuş tünemiş
Körpe kuzu melemez olmuş
İnsanım diyen nefsini alt etmiş
İnsanlık susmuş...
Sahi,
Kendini nasıl bulursun
İsmin,cismin nedir ki?
Sen de Allah kulusun
Ayrın garın ne?...
Mustafa Kemali Olmak Demek
Buğday başakları gibi boy veren devrimleriyle yol almaktır
Güneş kadar aydınlık olan ilkeleri ile aydınlatmaktır
Her bir sözü ile menzile ermektir
Varlığı ile yüceltmektir,var olmaktır
Ben,sen,biz olmak
"MUSTAFA KEMAL OLMAKTIR"
Ne zaman canım sıkılsa şiir okurum. İçimde dupduru bir ırmak akar. Bazen her sözcükte kendimi bulurum. Bazen dünyanın en mutlu insanı olurum. Şiir en kötü zamanlarımda sımsıcak bir dost olur.
Şimdi de Sevgi Köse'nin Sevgi 'den şiir kitabını okuyorum. Satırlar arasında gezinirken kimi kez yaprak oluyorum düşüyorum denize. Uçsuz bucaksız enginlerde yüzüyorum. Kimi kez gökyüzüne çıkıp seyrediyorum dünyayı. İnsanın aydınlık yüzünü görüyorum. Bu güzellikleri kim duyumsatabilir bana? Bir şiir kitabından başka.
Sevgi Köse - Sevgi'den şöyle diyor bir şiirinde: "Güneşin ateşi gibi/Sevgi tenini kavurmalı/Bir nehir gibi akıtmalı dostluk pınarlarını/Bir tohum ekmeli/Boy veren başaklar gibi/Serpilmeli, çoğalmalı/Eğilip bükülmeden/Başı dik olarak."
(Sfy:79)
Ne güzel söylemiş di mi? Gerçekten son yıllarda en çok harcadığımız şeylerden biri de dostluk. Ben öyle birdenbire samimi olan insanların dostluğunu sağlam bulmam. Ya da herkesle arası iyi olanı. Aklıma Aristoteles 'in dostluk üzerine söyledikleri geliyor. " Ey! Dostlarım! Dünyada dost yoktur" diyor. Bugün de çıkarlarımız için birbirimizi kullanıyor, sonra da kağıt mendil gibi atıyoruz.
Köse'nin şiirlerinde yaşamın her hali var. Kimi kez yalnızlığın hüznü, özlemlerin ateşi, yaralarımızın harı, kimi kez ise sevginin iyileştirici gücü ve aşkın güneşi...
Şöyle diyor Köse : " Sevdim seni, yüreğimden sevdim/ Yıldızlar gibi ışık saçarken sevdim. Sokağı aydınlatan lambanın ışığı gibi sevdim/Sevdim seni, yüreğimden sevdim" (Syf.110)
Bugün aşklarımız da gelip geçici bir maceraya dönüştü. Libidomuza göre yaşıyoruz yalnızca. Oysa aşkı ayakta tutan insanın ilkel yanı değil ki. İnsanın kültürel yanı. Şiirle sevmeyi bilenlerin bahçesine adım atıyor, aşkın soluğunu hissediyorum yanıbaşımda. Beni nasıl da güzel bir dünyaya
