Snowglobe #2
Soyoung ParkYazar:
Soyoung Park
Çevirmen:
Jungmin Lee Comfort
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
6 Mayıs 2025
İlk Yayın Tarihi:
Aralık 2021
Yayınevi:
Delacorte Press
Orijinal Adı:
스노볼 #2
Orijinal Dil:
Korece
Orijinal Ülke:
Güney Kore
ISBN:
9780593809143
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Spoiler içerir!
Seriyi gerçekten sevdim. İlk kitabını geçen ay okumuş ve tesadüf eseri kitabın sonunda bunun bir seri olduğunu öğrendiğim için yarıda bırakmıştım. İkinci kitap çıkar çıkmaz bir oturuşta ikisini de bitirdim.
Kitapta yaratılan dünya çok ilginçti. Öyle ki normalde bu türden kitaplar okumayı tercih etmememe rağmen ben bile influence oldum. Ama üzülerek söylüyorum ki özellikle ilk kitabın dizgisi ve çevirisi sıkıntılıydı. Çeviriden sonra tekrar düzeltiye girmemiş sanırım. Girdiyse bile gözden kaçan çok fazla detay vardı her iki kitapta da. İkinci kitapta dizgide gözüme bir şey çarpmadı, sadece çeviriye bağlı sorunlar vardı. Yuzu kitaplarını okumaktan keyif alıyorum ama sanırım bütçelerini daha çok sosyal medya pazarlamasına ayırmayı tercih ediyorlar.
İçeriğe gelirsek, adını duyurmak için bir başkasının adının arkasına sığınabilecek Chobalm'ın azimli hikâyesi beni epey kendine bağladı doğrusu. Tuhaf aynalar, psikopat yönetmenler ve dünya karla kaplansa bile güç ve kibirle yanıp tutuşan diktatörlerle Chobalm'ın ayıla bayıla, yüzü gözü kanaya kanaya verdiği bir savaşı okuyoruz. Yaşadıkları dünyanın kötülüğü öylesine baskın ki Chobalm'ın özünde o kadar da iyi biri olmadığını fark bile edemiyorsunuz. Hatta ikinci kitapta Yiboonların kölelik ve sömürgeye dayalı altyapılarını okurken ilk kitapta canavar olarak yaftaladığınız Yönetmen Cha'yı bile özlüyorsunuz.
Karakter gelişimi açısından incelersek Serin'in kızlara yardım edişi tatlıydı bence. Onca gerilimin içinde onun varlığını bile unutmuştum çünkü. Ahjumma dedikleri kadının -Hyang'dı sanırım adı- kızları sonuna kadar koruyup kollaması, Miryu'nun kendini feda edip anlatının bedel talebiyle olarak ölüşü de kurguya hizmet ediyordu. Seri boyunca anksiyetesi ve aynalardan düşüşüyle türlü panik ataklarını
İzole dünyadan macera devam ediyor.
“ Haeri Projesi” rafa kaldırıldı, yeni dostluklar ve yeni düşmanlıklar kurulmaya başlanıyor. Yepyeni bir ekip, yeni bir sır… Yıkılmaya hazırlanan bir evrene hazırlanıyoruz. Keyifli okumalar
6/10
2026 53. kitabı
Snowglobe 1 2 ~ Soyoung Park
𝟐.𝕶𝖎𝖙𝖆𝖕 𝕻𝖚𝖆𝖓; 𝟔/𝟏𝟎 ️️️
Snowglobe{2}
İlk kitap ne kadar akıcı ise bu o kadar sıkıcı idi. Kitabın adeta yarısına kadar Serin'in bitmek bilmeyen öfkesini, C'nin sakladığı sırların altında boğulurken Serin ile bitmek bilmeyen kavgalarını okuyup durduk.
Ilk kitapta karakterler ile ne kadar bağ kurduysam bu kitapta oldukça uzaklaştım çünkü duyguları yersiz veya eksikti ulaşamadı bana. Son yüz sayfada ise hafiften bir heyecan başladı tabii ki.
Gel gelelim o yüz sayfaya gelebilmek mesele zaten; okurken o kadar çok sıkıldım ki kitap elimde süründü adeta. Kitabın sonunda x karakterinin ölmesine üzüldüm açıkçası. Sonu tatmin etti diyemem bence daha iyi bir son olabilirdi.
Toparlayacak olursak; farklı bir kurgu olsun, detayları bol olmasın, okurken tamamen kendimi adamam gerekmesin diyorsanız kesinlikle öneririm. Onun haricinde çokta mükemmel bir şey beklemeyin(En azından ikinci kitabında)
Serilerin sizce son kitapları neden ondan öncekilere göre genel de kötü oluyor?
Birinci kitap ikinci kitap derken hızlıca biten serilerden biri olmalı. Normal bir kızdan tutup bir ton kopyaya kadar giden akıcı bir seriydi. Tabi ki son kitabın, serinin sonunun, bu kadar kötü bir sonla bitmesini beklemiyordum. Ama kitaptaki karakterlerin yer aldığı belirli şeyler, o karakterlerin gerçeğini ve sonunu daha duygusal hale getirmiş. İlk başta pek sevmediğiniz belirli bir karakter, bir süre sonra keşke ölmeseydi dedirtiyor size. Bu serinin daha fazla ün alması gerektiği bariz. Verdiği mesajlar distopya ile üstü kapatılmış bir şekilde verilse de anlaşılabilir bir şekilde anlatılmış. Okuyun, okutturun derim
Serinin genel yorumudur:
İlk kitap övüldüğü kadar iyiydi cidden. Basit bir yer değiştirme hikayesine inanmisken beni afallatan bir ters köşe yaşadım. Ama kitabi okurken Chobam'ın salak hayalleri ve her şeyi çok kolay kabullenmesi beni çileden çıkarttı. Ayrıca sosyolojik acidan bakıldığında bir distopya olarak tasarlanmış olsa bile gerçek dünyayla alakası kesilemeyecek bir farkindalik uyandirarak (umarim yani) ekranlarin insanları nasıl da koyunlastirdigini yazar şahane anlatmış. Keşke duygusal bağlam üzerinde daha yoğun calissaymis dediğim yerler olsa da genel manada ilk kitap güzeldi.
Ama fakat lakin but ! İkinci kitap o kadar saçma o kadar saçma bir kurguya sahipti ki kendimi aptal yerine konmuş hissettim. İlk kitapta kisisel özgürlüğünü elde etmek için savaş veren karakterlerimiz kendi istekleri dahilinde yine aynı sistemin çarkı olmayı seçtiler. Abi çok pardon da bu ne perhiz bu ne lahana turşusu derler adama! Rezalet bir devam kitabıydi. Keşke yazilmasaymis. Sırf para kazanmak için bu konuyu buraya sürüklemenin hiç gereği yoktu...
ÇOK İYİ BİR KURGU!!
“Kahramanlar, başkalarını kurtarmak için dünyayı değiştirir; sıradan insanlarsa, sadece ama sadece kendilerini kurtarmak için.”
Kitabı ne kadar sevdiğimi nasıl anlatabilirim bilmiyorum… 2026’da okuduğum ilk kitap Snowglobe serisinin ikinci kitabı oldu. O kadar iyi bir kurgusu, akıcı bir dili ve sürükleyici bir olay örgüsü var ki kitabı elinizden bırakamıyorsunuz.
Kesinlikle spoiler yemeden okumanız gereken bir kitap, her sayfasında farklı bir olayla karşılaşıp ters köşeler okuyorsunuz. Serinin ilk kitabını okuduysanız zaten devamını okumadan duramazsınız.
O kadar fazla olay oluyor ki genel bir konu nasıl açabilirim bilemedim ama kısaca: İlk kitapta Haeri hakkındaki gerçeği öğrendikten sonra Yönetmen Cha’nın tüm yalanlarının ortaya çıkması kubbedeki ilk çatlak oluyor. Ancak Yönetmen Cha hapiste olsa da Kar Küresi’ni yöneten Yibonn medya devi hala iktidarda ve Kar Küresi hakkında gerçekleri gizlemek için her şeyi yapmaya hazırlar. Bir sayfada kime güvenmeye başlarsanız ertesi sayfada yanılmış çıkıyorsunuz…
Her karakterin bu kadar detaylı işlenmesi çok etkileyiciydi. Ayrıca kitapta ara ara başka karakterlerin dilinden okuduğumuz geçmişe yönelik kısımlar da her karakterle empati kurmanızı sağlıyor, öyle ki ilk kitapta nefret ettiğiniz ve canavar olarak gördüğünüz Yönetmen Cha’yı bile anlayabiliyorsunuz…
Ama BU NASIL BİR SON?? Nasıl yani bitti mi bu şekilde diye kaldım… Bonwhee’ye ne olduğunu öğrenmek isterdim.
Snowglobe 2, ilk kitabın kurduğu parlak ama ürpertici dünyanın sınırlarını daha da derinleştiriyor. Bu kez mesele yalnızca “izlenenler” ve “izleyenler” değil; gerçeğin kim tarafından, ne uğruna inşa edildiği. Snowglobe evreninde ışıklar hâlâ göz kamaştırıcı, fakat sahnenin arkasındaki karanlık daha görünür, daha sert.
Park, ikinci kitapta karakterlerin iç çatışmalarını öne çıkararak distopyayı psikolojik bir zemine taşıyor. Kimlik, özgür irade ve seyir kültürü; hepsi bireyin omuzlarına yüklenen görünmez bir baskı gibi işleniyor. Hikâye, hızlı temposuna rağmen düşünmeye alan açıyor: Görünür olmak mı daha tehlikeli, yoksa tamamen silinmek mi?
Snowglobe 2, popüler kültürün parıltısını sorgulayan, “seyir” kavramını etik bir problem hâline getiren güçlü bir devam kitabı. İlk kitabı sevenler için daha sert, daha politik ve daha sarsıcı.
Ama bir eleştiri yapmam gerekirse yayınevinin çevirisi çok kötü ilk kitap da maalesef böyledi acilen düzeltilmesi gerekiyor bence.
Özellikle ilk 200 sayfadan sonra temposu asla düşmeyen, her sayfada olaylarla dolu bir kitaptı. Ayrıca bütün bu yüksek tempolu aksiyonun içinde aynı zamanda karakterleri de bize derin bir şekilde tanıtıyor. Yani iş birliği içinde çalışan karakterleri de yüzeysel tanımış olmuyoruz bu sayede.
!
!
!Spoiler!!!!!
!
!
Sonu tam olarak beni tatmin etmedi açıkçası. Evet Yibonnları yıktılar ama eee??? Sonrasında yine sistem benzer şekilde işlemeye devam etti ama bu sefer farklı insanların yönetiminde. Kar küresinde ufak değişiklikler olsa da oyunculuk sistemini bu şekilde sürdürmeye devam etmeleri her iki kitabın da gidişatına çok uymadı bence.
Kendini değiştirmekten dünyayı değiştirmeye uzanan macera:))1000Kitap
Birinci kitabı okumamın üzerinden neredeyse bir yıl geçtiği için ufak bir hatırlama okumasının ardından ikinci kitabı da birinci kitapta olduğu gibi saatler içinden bitirdim.
Kurgu o kadar hızlı ilerliyor ki ister istemez diğer sayfaya geçerken buluyorsunuz kendinizi. Bu sürükleyiciliği çok sevdim, ufak tefek çeviri sorunları da vardı kurgunun akıcılığından aldırmamaya çalıştım ama daha iyisi olabilirdi.
Genel olarak neredeyse tamamlanmış bir maceranın ardından yazarın işi nereye götürdüğünü çok merak etmiştim, okudukça bambaşka bir hikayeye evrildi. Amaç kendini kurtarmaya çalışmaktan, dünyayı kurtarmaya evrilince ikinci kitaba neden ihtiyaç olduğunu çok daha iyi anladım.
İlk kitabın sonunda isyan ettiği sistemin içinde yaşayıp mutlu olmaya çalışan ana karakteri okumak tuhaf gelmedi desem yalan olur ama neyseki bu durum başına gelenlerle değişti ve dünyanın onun mutlu olabileceği bir halde olmadığını tekrar anladı. Ters köşeler beklenmedik olaylarla beraber karakterin başına gelenler çok hızlı gelişti. Büyük bir sorun değil ama her şeyin hızlıca olup karakterin bunlara hemen adapte olması saçmaydı. Onun dışında verdiği büyük kararlarla birlikte bu kitapta daha fazla duygusal yönünü görmemizi de sevdim.
Belli bir kesim insanı köleleştirip belli bir kesim insanı da içinde olmak istemediği bir düzende hep aynı günleri yaşatarak tutsak eden sistemin nasıl bozulduğunu okumak eğlenceliydi. Tabi bir de açlık oyunları ve uyumsuz gibi serileri okumuş biri olarak o dünyaları okurken nasıl hissettiysem bu distopya da da aynı şekilde hissettiğim için çok eğlendim okurken. Karakterler aralarında birinci kitaptan sonra gelişen bağlar çok güzeldi. Ama en çok hoşuma giden birinci kitapta nefret ettiğimiz kişileri bile anlayıp sevebilmemiz oldu. Yazar bu geçişi yavaş yavaş yaptığı
İlk kitapta “hmm bir şeyler garip” diyorduk ya?
BU KİTAPTA HER ŞEY GARİP. Kimse normal değil. Kimse güvenilir değil. Hatta bir noktadan sonra ben bile kendime güvenemedim
Chobahm için üzülmekten yoruldum çünkü kızın başına gelmeyen kalmadı. Artık olay hayatta kalmaktan çıkmış, direkt “ben kimim, gerçek ne?” krizine dönmüş. Ve biz de onunla birlikte kriz geçiriyoruz.
Şu Bonwhe mevzusu…
Gerçekten diyorum, bu seride kim iyi kim kötü ANLAMIYORSUN. Tam “hah bu güvenilir” diyorsun, hoop geçmiş olsun .
Mini spoiler:
Kitap resmen ters köşe manyağı. Yazar oturmuş “okurun aklıyla nasıl oynarım” diye ders vermiş. Her şey ortaya çıkıyor gibi oluyor ama aslında hiçbir şey tam netleşmiyor. O sinirle sayfa çeviriyorsun.
Ama şunu söyleyeyim:
Bazen o kadar hızlı gidiyor ki olaylar, beynim “bir dur ya???” dedi. Kaotik mi? Evet. Ama asla sıkıcı değil. Sürekli “bir bölüm daha” dedirten cinsten.
Sonuç:
Bu kitap seni yormaya geliyor. Duygusal olarak da zihinsel olarak da. Ama ben bayıldım mı? Evet.
Ruh halim: %70 şok, %30 hayranlık
“Mükemmel görünen şeylerin içi genelde çürük çıkar” hissi kitabın özeti olabilir.
Ve nolur filmini yapın serinin nolur ya?
Yazar Hakkında
Soyoung ParkYazar · 0 kitap
Soyoung Park, üniversitede bilgi ve iletişim alanında eğitim gördü ve muhabir olarak çalıştı. Orijinal Hikaye Ödülü ve Changbi X Kakaopage Genç Yetişkin Roman Ödülü'nü kazandı. Ayrıca, Snow Globe ikilemesinin yazarıdır.
