Doğup büyüdüğü şehirden, ailesinden yıllarca ayrı kalan Maria, eşinden boşanıp tekrar evine döndüğünde her şeyin eskisi gibi kalmadığını fark ediyor. Özellikle de kız kardeşi Sophie'nin... "Sevdiğin bir insanın yavaşça ölümünü izlemek, berbat bir şey olmalı." ( Syf 291 ). Hele bu kişi kardeşiniz ise... Bir çok kadın evcil şiddetin ne menem bir şey olduğunu bilir; okuruz, filmlerde görürüz, televizyon programlarında anlatılan öyküleri duyarız. Bu kitapta olduğu gibi... "Annem kendisini hiçbir şey için asla suçlamaz." (Syf 237) diyor Maria. Tüm sevgisini kocasına veren, sadece kendini düşünen bir annenin çocukları, Sophie'nin tuhaf mükemmelliyetçiliğini sorgulamaya başlamasıyla, saklanan sırları açığa çıkarmaya çalışarak, birbirlerine yardım etmeye çalışıyor. O ise; her şeyin en doğrusunu bildiğini zannediyor. Bazı kötü adamlar asla yumruklamazlar. Bunun yerine kadını çekip sürüklemek, öteye itmek, aşağılamak ve küçümsemek gibi güç gösterilerinde bulunurlar. Bu adamların kadını başka yollarla kontrol ettikleri sürece, fiziksel şiddete gereksinimleri yoktur. Bir insanı yere indirmek için, yumruklara gerek duyulmayabilir. Kadını, ailesinden ve arkadaşlarından koparmak, kadının başına gelenlerle ilgili bir bakış açısı geliştirip, bu konuda konuşmasını engellemenin yollarından biridir. Kadın adamın ona ne yaptığını fark ettiğinde, iş işten geçmiştir. Sırlar, inkârı beslerler; insanları yardım edilmekten alıkoyarlar. Sophie, sırrını, bu sır onu neredeyse yok edinceye kadar sakladı. İlgisiz bir ailede yetişmenin, kötü bir adamla evli olmanın nelere yol açtığını bu kez de

Luanne Rice 'den okuduk. Okunup, ders alınması gerektiğini düşünüyorum.

Edebiyat

Taş YürekLuanne Rice · Truva Yayınları · 200610 okunma

Reklam