Puan
6.710 üzerinden
Rasim Özdenören Bu eserinde 17 öyküye yer vermiş. Öykülerini aşk ve kadın lar üzerine kaleme almış. Kitapta beğendiğim kısımlar da oldu beğenmediğimde.Belirli bi olay örgüsü yok. Kısa 2 - 3 sayfalık öyküler barındırıyor . Bu kitapta sevdiğim şey de betimlemeler oldu.
Bir Not·104 syf.·
9/10
2021 31. kitabı
Bazen insanın içi çok daralır etrafında paylaşabileceği kimse olmaz. Bazen insan içinde ki huzursuzluğu yada bir anlık bir duyguyu dile dökemez tarif edemez ya. Sanki Rasim bey o duygulara tercuman olmuş.
Kitap o başı sonu belli, karakter ve mekanlar belli, hiç olmazsa bir olay örgüsünün olduğu cinsten değil. Öyle öyküler değil yani, 2 en fazla 3 sayfalık "an öyküsü" bu da sevgili Rasim beyin tarzıymış.
Öykülere girişler genelde uzun tasvirler oluyor ve bu tasvirler bende tefekkür izlenimi bıraktı. Yani ağaçlar çiçekler böcekler öyle derin ve güzel anlatılıyor ki insan bir kez daha hayran kalıyor yaratanın sanatına.
Yapılan incelemelerde pek beğenilmemiş olsa da ben çok beğendim. Umarım okurunu bulur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendime Not:
Yazarın kalemiyle tanışma kitabı oldu benim için. İçinde uzunlu kısalı öyküler vardı. Çok kısa cümlelere yer verdiği kadar uzunluğu paragrafı bulan cümleleri de vardı. Çoğu paragrafı da sayfayı geçiyordu. Haliyle salim kafayla sessiz sedasız bir yerde, kendinizi vere vere okumanız gereken bir kitap olmuş. Aksi halde ipin ucunu kaçırırsınız ve yüzeysel okuma yapmış olursunuz. Okuduğum ilk kitabı olduğu için, cümleleri ve hatta paragrafları hep böyle midir bilemiyorum. İlerde yine kitaplarından okumak isterim.
Sevdim mi?
Galiba.
Sevmedim mi?
Hayır.
Ama neyini sevdim, sevmediğim yönü ne oldu kitabı bitirmeme rağmen hâlâ tam anlamıyla çözemedim. "Ben isterim ki; öykülerim okunduğunda insan ruhen yüceldiğini hissetsin!" demiş Özdenören. Ruhen beni yakalamayı çok güzel başardı. Öyküye başlarken ne anlatacak, nereye bağlayacak derken bir anda olayın içinde buluyordum kendimi. Sonra pat diye biterken şaşakalıyordum. Okuduğum için pişman olmadığım bir kitap.
Türk öykücülüğüne ve düşünce dünyasına yeni fikirler ve boyutlar kazandırarak unutulmaz eserler veren Rasim Özdenören, öykü ve düşüncedeki istikrarlı ve güçlü konumuyla kendinden sonra gelen pek çok yazarı etkiledi. Türkçeyi doğru ve güzel kullanmaktaki mahareti, insan ruhunun sırlarına vâkıf olması, gözlemciliği, ayrıntıları yakalamadaki ustalığı, dilde ve muhtevada yerli duruşu her kesimde kabul gördü. Öyküleri; özetlenemez oluşuyla, her defasında yeniyi ve yenilenmeyi yakalamasıyla dikkat çekti. Benliğimizi, bilincimizi tazeleyen, okuyucusunu tekraren kendine çağıran metinler ortaya koydu. Toplumdaki değişmeyi, yabancılaşmayı, uyumsuzluğu, modern çağın insanının dramını ve trajiğini sergilemedeki başarısıyla özgün bir yere sahip oldu. Bu özellikleriyle edebiyat ve düşün dünyamızın bilgesi olarak anıldı.
Türk öykücülüğünün ve deneme yazarlığının gelmiş geçmiş en usta kalemlerinden biri olarak temayüz etti.
En sıradan, en basit gibi görünen bir olay, an ya da şey etrafında ne karmaşık ve girift ayrıntılar var! Yeri, başka öykülerle hiçbir şekilde doldurulamayacak nitelik ve derinlikteki aşk öyküleri... Duyan, düşünen ve yaşayışın içinde kendiliğinden içkin olan felsefeyi okuruna yaşatan öyküler... Bu öykülerden her birinin odağında aşkın doğasını sorgulayan, onu içindeki hâliyle arayan kadınlar var. Yaşamasız, yalnız ve yenik olmak, hepsini birleştiren nokta…