Puan
8.610 üzerinden
Terry Pratchett'ın "Yazdığım yazacağım en iyi kitap." diye tanımladığı o kitap... Yazarı Diskdünya romanlarından tanıyorsanız sizi şaşırtacak kadar farklı bir kitap olabilir. Ama yine aynı espirili dille çevrili, eğlenceli, gerçek üstü olmakla hayatın içinden olmak arasında gidip gelen, kalp atışı gibi bir kitaptı. Yazarın dünyaya bakış açısı çok güzel ve bu kitabın sonunda kalbinizdeki yıldızları hissedebilirsiniz. Uzun zamandır sonu hatırlamaya değer bir kitap okumamıştım. Bu kitabın sonu bile lezzetliydi.
8/10
2024 150. kitabı
Köy ve ulus yok olmuştu. Gelenekler ve inançlar önemini yitirmişti . Mo, Defne ile karşılaşınca ulusu tekrar yaşatmak için çabalayacaktı.
Ulus olmak için 2 kişi yeterliydi.Onlar farklı din, dil,kültür, gelenek ve amaçları olmasına rağmen büyük bir ulus yarattılar.
Aynı dili konuşmasalarda birbirlerini anlamayı, sorunlarını kendilerine has özellikleriyle çözmeyi, paylaşmayı ve birbirlerinden öğrenmeyi başardılar. Farklılıkları onların gücü olmuştu. Tüm zorluklara rağmen ulusu yaşatmak en önemli amaçlarıydı .
Çok güzel mesajlar veren esprili bir dille yazılmış duygulu bir gençlik romanı. Keyifle okudum, tavsiye ederim.
Reklam
Alıştığımız Terry kitaplarına benzemiyor. Yine ironik yanı var ama gençlerin bunu pek kavrayacağını sanmıyorum ama yetişkinler gülümseyecektir. Çok güzel bir gençlik romanı. Gelenekleri çok farklı olan bir toplumun başına gelen felakette hayatta kalan bir genci konu alıyor. Modern toplum ile vahşi toplumunu birbirine karıştırıp antik kumlar serpiştirmiş Terry.