...Yürekten saygı ve iyi niyet, laflardan da, yazılı anlaşmalardan da çok daha sıkı bağlar insanları birbirine...
Erasmus bil ki,
Neşedir yüzümü kırıştıran. Neşe beni bırakınca,
Mezarıma kavuşmaktır biricik dileğim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mevkiinin gittikçe yükseldiği, görünüşte şanının şerefinin gittikçe arttığı bu yıllarda, ne gariptir ki, More hep ölümü düşünüyor, ölüme hazırlanıyor.
Geleceğe güvensizlikle, korkuyla bakıyormuş gibi, gösterişli mevkiinden alınıp Londra Kulesinde bir hücreye kapanacağını sanki biliyormuş gibi, 1518'de yayınlanan Latince Epigrams'larının çoğunda yoğun bir keder havası vardır. Burada temel düşünce, hayatın insanı ölüme götüren bir yol olduğu inancıdır. 1522'de yayınlanan Four Last Things'de de bütün sorunun ölüme hazırlanmak olduğunu söyler; dünyayı bir hapishaneye, insanları ölüme mahkum mahpuslara benzetir.
Bir mezarda çürümek şerefine de pek düşkün değil. Sık sık şu sözü tekrarlar "Mezarsız ölünün kefeni göklerdir; her yerde Tanrı'ya giden bir yol vardır."