tanrım, gencim, dövüşmeyi biliyorum,
dualar öğreniyorum, kitaplar okuyorum.
kırık ses tonuyla annem şiirler okuyor bana,
şiirler seviyorum.
senin için de şiirler tasarlıyorum.
beni bu kaostan galip çıkar.
kadınlar tanıyor, saçlarını örüyorum.
arkadaşlarımla buluşuyor kadınlardan söz ediyorum.
daha başka kadınların bahsini dinliyorum.
sonra ihtiyar bilgeyle çekişiyorum,
bildiklerini unutuyor bana laf yetiştirirken.
yüreği ağzında çocuklar doğuruyor rahibeler,
korkak ve sersem çocuklar,
onlara babalık ediyorum.
isa’yı onardığın gibi beni onar.
ılık bir nehir kenarında sağıma uzanıyorum,
solum acıdığı için değil,
kulunçlarım battığı için değil,
annesine küfür ettiğim bilge, “sünnettir,” dediği için.
...
Cemal Ada Matem
