Puan
9.210 üzerinden
I have returned and I am here to take back what’s mine.
Merhabalarrr!! Sizlere bugün uzun zamandır okumak istediğim bir serinin son kitabının incelemesi ile beraberim.Bir novellası daha var serinin ama ana kitapları bitirdiğim için genel bir inceleme yapmak istedim.
Ben eğer bir serinin bütün kitaplarına 9'un üzerinde puan vermiş isem o seri benim için unutulmazlar kategorisine giriyor. Ay günlükleri serisi de tam benim için böyle bir seri oldu. Karakterleriyle, olayları ile başyapıt serilerden biriydi benim için. Hatta abartmıyorum seriyi bitirdikten sonra biraz duygulandım, boşluğa düştüm.
Birkaç dakika tavana bakıp bu evrenden, karakterlerden ayrıldığım gerçeğini sindirmeye çalıştım.
Cinder'a ağustos'ta başlamıştım ve neredeyse 3 aydır bu seri ile beraberim bu yüzden ayrılmak benim için çok zor oluyor.
Seri hakkında neredeyse hiç olumsuz yorum duymamıştım. Acaba gerçekten bu kadar iyi mi diye düşünüyordum. Kesinlikle iyi, hemde fazlasıyla iyi. Hatta bu kitabı okuduğumda ilk kitapları ne kadar özlediğimi ve tekrar okumak istediğimi farkettim.
Marissa meyer bilim kurgu ve fantastiği öyle güzel harmanlamış ki gerçekten şaşırıyorsunuz. Zaten kalemine diyecek bir şeyim yok. Dili rahat, akıcı insanı asla yormuyor. İsyan sahnelerini o kadar başarılı bir şekilde yazmış ki kendimi bir an o insanlarin içinde Levana'ya baş kaldırıyormuşum gibi hissettim. O isyanın başlama motivasyonu, hazırlığı da bir okuyucu olarak bana çok geçti.
Ben bir star wars aşığı olarak böyle uzay gemilerinin olması, başka gezegenlerde canlı türlerinin yaşaması olayına bayıldım. Hatta bu Rampionda ki plan yapma sahneleri falan bana direkt star wars ta ki
Obiwan, anakin, ahsoka sahnelerini anımsattı. Yani diyeceğim star wars seviyorsanız bu seriye de aşık olursunuz.
Karakterler desen hepsi birbirinden mükemmel zaten. ( Levana hariç, ondan o kadar
Deli Prenses
Merhaba. Nasılsınız? Bugün Ay Günlükleri serisinin final kitabı olan Winter’ dan bahsedeceğim. Winter Pamuk Prenses’ ten esinlenilmiş. Winter hikayemizde baş kötü karakter olan Kraliçe Levana’ nın üvey kızı. O kadar güzel bir kız ki biyoelektriği kendi güzelliği için kullanmasına gerek kalmıyor. Halk onu çok seviyor. Çok iyi kalpli tatlı bir kız. Fakat aynı şekilde halk arasında “deli” olduğuna dair söylentiler de var. Winter biyoelektriğini kullanmadığı için Ay Hastalığına yakalanmış. Halisünasyonlar görüyorsun delirmeye başlıyorsun. Tabii neden gücünü kullanmadığını da öğreniyoruz. Birde taa serinin ilk kitabında karşılaştığımızda adını bile bilmediğimiz, ilerleyen kitaplarda az çok tanımaya başladığımız Jacin var. Jacin bir saray muhafızı fakat her zaman doktor olmak istemiş. Aynı zamanda Winter’ ın çocukluk arkadaşı. Birbirlerini çook seviyorlar fakat yanlış anlaşılacağı için fazla görüşemiyorlar. Sonuçta Winter bir Prenses. Bir önceki kitapta bizim Rampion tayfası (ben öyle diyorum suhkflsjıo) toplanmıştı ve artık Levana’ nın işini bitirmek için bir plan yapmıştı. Bu kitapta da planı uygulamaya geçiriyorlar. Daha ilk başta bir sürü aksilikler çıkıyor olaylar olaylar. Tabii bir sürü farklı gelişmeler de yaşanıyor. Spoiler olmasın diye söylemiyorum. Sanırım bu seride kadın karakter olarak Winter favorim oldu. Kız iyilik meleği resmen. Serinin içinde en beğendiğim kitap da Winter oldu. 800 sayfa fakat hem final kitabı olduğu için hem de yazarın bütün kitapları zaten fazla akıcı olduğu için okurken hiç sıkılmadım. Biraz hatta çook üzgünüm... Bu güzel karakterlere veda ettiğim için. Mesela ben Olimpos Kahramanları serisini okurken ll. Argo tayfasını okurken hep zoraki arkadaşlarmış hissini aldım. Hep gruplara ayrılıyorlardı birbirlerini eşit sevmiyorlardı filan. Fakat
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Son zamanlarda ne düşünüyorum, biliyor musun? Galiba kusursuzluğun da kendi içinde kusurları olabiliyor."
Ay günlükleri, okuduğum en iyi serilerden biriydi. Önceki kitaplarında da olduğu gibi kurgu çok iyi, karakterler harikaydı. Winter kitabında ilk kitaptaki karakterlerin yanında yeni karakterlerimiz de yer alıyor.
Son kitap olduğundan içeriğine değinmeye çok gerek olduğunu düşünmüyorum. İlk kitaplardaki olayların çözülmeye çalışıldığı bir kitaptı. Karakterlerin her biri bir arada olduğu ve bu beni aşırı mutlu etti. Hepsinin tek tek neler yaptığını okumak çok keyif vericiydi.
Ben Winter karakterini pek sevemesem de son kitap olmasından, diğer karakterlerinde bu kitapta yer almasından dolayı kitabı sevdim. Belki sekiz yüz sayfa yerine beş yüz sayfa falan olsa daha iyi olabilirdi. Biraz fazla uzatılmış yerler vardı. Ama her şeye rağmen güzel bir kitap ve güzel bir seriydi.
Puan vermedi·800 syf.··
Beğendi
·2021 19. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 06 Nisan 2021 17:36
Çocukluğumuzda dinlediğimiz masallardan farklı olan bu seride öğrendiğimiz şey prenseslerin zayıf ve kurtarılmaya ihtiyacı olmadığı
Cinderella nın bir sayborg olduğunu
Kırmızı başlıklı kızın cesur ve her şeye karşı mücadele ettiğini
Rapunzelin bir hacker olması
Ve Pamuk Prensesin herkes de olduğu gibi deli olması
Ama evet her masalda olduğu gibi bu masalda mutlu sonla bitiyor. Bu seri hem benim gençliğimin hem de benim çocukluğumun kitabı okumanız dileğiyle
"Ay Günlüğü" serisi sona erdi. Artık hiçbir masalda böyle bir tat bulamayacaksınız
Merhabaa Ay Günlükleri serisinin son kitabı Winter'ın yorumuyla geldim. Ana karakterimiz Prenses Winter, Kraliçe Levana'nın üvey kızı ve Pamuk Prenses'in uyarlaması. Winter geçmişte yaşadığı bir olay yüzünden aylı güçlerini kullanmayı bırakmış bu yüzden de halüsinasyonlar görmesine sebep olan ay hastalığına yakalanmış. Yani bir nevi delirmiş de diyebiliriz. Önceki kitapta tanıştığımız Jacin'i bu kitapta daha iyi tanıyoruz, Winter'la olan sahnelerini okumak harikaydı. Ayrıca hikaye kaldığı yerden devam ediyor, Prens Kai'yi Yeni Pekin'e geri götürdükten sonra düğün hazırlıkları ve isyan planları başlıyor. Cinder'ın içindeki korkuya ve şüpheye rağmen güçlü kalması ve yoluna devam etmesi, bu sırada da hiç yalnız kalmaması beni çok mutlu etti. Ancak tabi ki yazar karakterleri rahat bırakmamış, sürekli birileri ayrı düştü kara kara kavuşmalarını bekledim. Sonu çook güzeldi, okurken salak salak sırıtıyodum. Sonuç olarak kitap mükemmeldi, sürekli aksiyon vardı, 800 sayfa dolu doluydu, serinin en sevdiğim kitabı oldu.