Abdülmecid Efendi "Yeşil Kitap", hilafet meselesine dair kaleme alınmış beş ayrı vesikayla, tarihin en tartışmalı ve aynı zamanda en önemli miraslarından birine ışık tutuyor. Kitapta yer alan belgeler, Son Osmanlı Halifesi Abdülmecid Efendi'nin doğrudan hilafet makamına dair kaleme aldığı metinlerdir ve bu yönüyle tarihî birinci el kaynak olma özelliği taşımaktadır. Eser, sadece içeriğiyle değil, sunum biçimiyle de öne çıkıyor. Osmanlı Türkçesi, Latinize edilmiş şekli ve günümüz Türkçesine sadeleştirilmiş haliyle üç ayrı formatta sunulmuş olması, hem araştırmacılar hem de meraklı okuyucular için oldukça değerli bir kolaylık sağlamış. Bu yönüyle kitabın ciddi bir emek ve özenle hazırlandığı açıkça görülüyor. Kitap, tarafıma hediye olarak gönderilmiş olmasıyla da manevi bir anlam kazandı. İlk başta yüzeysel gibi görünse de, bu yönü onu değersizleştirmiyor. Aksine, bu haliyle hilafet meselesine giriş yapmak isteyenler için son derece uygun ve yönlendirici bir eser. Derinlikli akademik bir inceleme yerine, meseleyi temelden ele alan, okuyucuyu yormadan konuya dâhil eden bir yapıda. Genel değerlendirme olarak, tarihî önem taşıyan belgeleri içerdiği, dili üç biçimde sunarak okuyucuya kolaylık sağladığı ve hilafet gibi hassas bir konuyu sade ama etkili biçimde ele aldığı için kitaba 10/10 puan veriyorum.

Din

Yeşil KitapAbdülmecid Efendi · Daru'l Hilafetil Aliyye Medresesi · 20209 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

Abdülmecid EfendiYazar · 1 kitap

Abdülmecid Efendi (Osmanlı Türkçesi: عبد المجيد افندی) veya II. Abdülmecid (Osmanlı Türkçesi: عبد المجید ثانی, 'Abdü’l-Mecîd-i-sânî) (29 Mayıs 1868 - 23 Ağustos 1944), Osmanlı Hanedanıʼndan son İslam halifesi, iki kutsal caminin hizmetkârı, ressam ve müzisyen. Osmanlı Hanedanı’nın tek ressam üyesidir ve döneminin Türk ressamları arasında yer almıştır.[1] Amcasının oğlu Mehmed Vahdettin’in 4 Temmuz 1918’de tahta çıkması üzerine Osmanlı tahtının veliahtı olan Abdülmecid; bu sıfatı 1 Kasım 1922’de saltanat kaldırılıncaya kadar taşıdı. TBMM tarafından 19 Kasım 1922’de halife seçildi. Osmanlı Halifeliğiʼne resmen son veren 431 sayılı kanunun kabul edildiği 3 Mart 1924 tarihine kadar “halife” unvanını taşıdı. Tarihe “Son Osmanlı Halifesi” olarak geçmiştir.