Her toplumsal sınıf, kendi yaşamı açısından herhangi bir öneme sahip olmayan erdemler üzerine ahkâm kesiyordu. Zenginler tutumluluğun öneminden dem vururken, işsiz güçsüzler emeğin yüceliği üzerine afili laflar ediyordu.
Her mükemmel varlığın ardında da mutlaka bir trajedi vardı. Sanki en sıradan çiçeğin açması için bile dünyanın şiddetli doğum sancıları çekmesi gerekiyordu...
Küçüklüğümde beni -kısa metni- en çok etkilemiş kitaptı. Birkaç gün önce tam metnini bitirdim, müzikalini, tiyatrolarını izledim ve tam anlamıyla bu kitabın bir bağımlısıyım. Her alıntısını gördüğümde içimi hüzünle karışık nostalji hissi kaplar.
Kendim için olan değerini bi kenara bırakacak olursak edebi açıdan da büyük bir baş yapıt. Kitap -hugonun diğer kitapları gibi- birkaç karakter üzerinden anlatılıyor. Karakter derinliği ve kişilik analizleri muazzam. Kitaptaki bütün kişiler aşırı gerçek. Olay bir kürek mahkumunun; hapisten çıktıktan sonra bir rahibin, kendisine gösterdiği merhameti karşılığında iyi bir adam olma çalışması üzerinden işleniyor. Bu olay çerçevesinde ayrıca da bir devrim çabası ile yazarın siyasal görüşünü izliyoruz. Olay örgüsü ve işleniş açısından; bir nevi edebiyat açısından usta bir başyapıt olmasının yanı sıra yazarın iç dünyasını bize yarı kapalı bir şekilde gösteren bir eser. Okunmalı
SefillerVictor Hugo · Elips Kitap · 2010105,5bin okunma
Cahillik karanlığında kabahat işleyenler suçsuz. Asıl suçlu olanlar cehalet karanlığını muhafazaya sebep olanlardır. Madem cehalet karanlığı, kabahatin işlenmesini icabettiriyor. İlim ve terbiyesini halka bedava vermeyenler büyük bir kabahat işliyorlar demektir."