Arzu Koşar
@kitap_aski_arzu
Üniversite
İstanbul
Avusturya/Dornbirn, 25 Ağustos 1987
524 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şimdi odanın ortasında durduğunda duvarlar ona müzik kutusunun içini hatırlatır. Spiraller, dişlilerin izidir. Zaman, bir kez daha kontrol altındadır. İnsan sesi hala kirli, hala tehlikelidir. O yüzden önce susturulur. Sonra zaman konuşur. Melodi yarım kalır. Her zaman yarım kalır.
Reklam
Bu bir cinayet değildi. Bu bir seriydi. Bir ayindi. Katil, insanları parçalara ayırarak duyularını yok ederek kendi sapkın eserini tamamlıyordu. Ve koleksiyonunda eksik parçalar vardı.
Bu bataklığın bir dibi, bir sonu yok; değil mi? İnsanoğlunun içindeki o karanlığın, o korkunçluğun bir sınırı yok.
Gözlerini, yoğun sisin ardında devasa, soğuk bir anıt gibi yükselen morg kapısına dikti. O ağır metal kapı, sadece bir bina girişi değildi; yaşayanların dünyası ile ölülerin sessiz diyarı arasındaki o ince, keskin sınırdı. İhtişamlı ama bir o kadar da ürkütücüydü; sanki içeri giren her şeyi yutmaya hazır, doyumsuz bir ağız gibi bekliyordu.
"Bu şehir sadece bir gün günahsız durabilir mi?"
Cevabın hayır olduğunu, adli tıp uzmanı olduğu ilk günden beri biliyordu. Her gün bir vaka, her gün kapanmayan bir dosya... Sanki şehir, insanların acılarını ve kanlarını öğüterek beslenen, dişlileri hiç durmayan devasa bir makineye dönüşmüştü.
Reklam