Tarık Buğra'nın okuduğum ilk kitabı. Üslubuna hayran kaldım, kesinlikle okuduğum tek kitabı olmayacak. Diğer kitaplarını okuma hevesiyle doldu içim. Bir an Dede Korkut Hikayeleri'ni okuyorum sandım, öyle destansı öyle hikayemsi. Kitabı sadece okutmuyor; düşündürüyor, hissettiriyor. Tadı damağımda kaldı tekrar tekrar okumak istiyorum.
" İnsan tek olmadığını anlamamış, anlayamamışsa ve anlamıyorsa, Dünyâ, gerçekten de, çok, çok büyüktür; çünkü insan, zamana ve mekâna göre çok, çok küçüktür, ha var ha yoktur. Ve, öyle insanlar umutsuzdur, umutsuzluk delisidir; güçlerini, kuvvetlerini, yeteneklerini, bahtlarını har vurup harman savurur. Ve, öyle insanlar, yatsıda doğar, sabah ezanı okunmadan, şafak sökmeden ölür. "