Mesela bir anne baba çocuğuna "Kemal, sen işe yaramaz bir çocuksun. Senden bir şey olmaz." derse, çocuk zamanla bunu içselleştirir ve kişiliğinin baştan kusurlu olduğu düşüncesine kapılır. Mahcubiyet hissi, tüm benliğini sarar. Bu sağlıksız mahcubiyettir. Her kişi insan olduğu için, zübde-i alem olduğu için Allah'ın (c.c.) şerefli bir kulu olduğu için sevilmeye layıktır. Her insan doğuştan bir haysiyet hakkıyla doğar. Dolayısıyla çocuklarımızı koşulsuz sevmeli, onlara çocuklarımız oldukları için şanslı olduklarını hissettirmeliyiz. Ancak yanlış bir iş yaptıklarında da bunu kınamalıyız. Kişiyi değil, yaptığı hatayı eleştirmeliyiz. Sağlıklı mahcubiyet, kişinin yaptığı yanlış eylemden dolayı mahcup olmasıdır. Ama kendinden, şahsından dolayı sürekli bir utanç duyması sağlıksızdır. Çocuklarımıza bu farklı öğrenmeliyiz.