"Bu dünyaya bakıp çevrendeki tüm güzellikleri gördüğünde, bir keresinde neredeyse hepsini nefret, açgözlülük ve öfke uğruna kaybedecek olduğunu unutma ve sonunda bizi kurtaranın bir gülümseme olduğunu da unutma." dedi az önce Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık kitabında.
İçimizdeki nefrete tutununca nasıl da körleşiyor gözlerimiz. Güzel olan hiçbir şeyi görmemek için ant içiyoruz sanki. Oysa bir çocuk gülüşüne sığdırıyor dünyanın tüm güzelliklerini, bir çiçek capcanlı renklerine, bir kuş uçuşuna...
Bize bir dokunuş lazım şimdi, küçük şeylerden koca mutluluklar çıkardığımız zamanları yeniden hatırlamak için.