Çok düşünüyorsun,çünkü düşünceyi dünya ile kendi arana koyuyorsun,gözlemden çok gevezelik ediyorsun. Olayları kavramaktan çok önyargıya dayalı fikirler geliştiriyorsun. Gerçeğe karşına çıktığı gibi bakmak yerine burnunun ucuna koyduğun renkli camların ardından bakıyorsun,mavi gözlüklerin ardından bakınca dünya senin için mavi,sarıların ardından bakınca her yer sarı,kırmızı camların ardından bakınca lal kırmızı diğer renkleri kızıla boyuyor… Algını sen kendin fakirleştiriyorsun,çünkü oraya koyduğun şeyden başkasını göremiyorsun:Önyargıların.
Herkes ne diyecek?.. Fakat bu ana kadar herkesten ne gördüm ki… Bana en yakın olanlar dahil olmak üzere,bu herkes dedikleri şey beni üzmekten,hayatımı manasız bir hale sokmaktan başka ne yaptı?