Şerife Irmak
@kitapolog_
İnstagram ; kitapolog_
Reklam
#kitapyorumu
Pia Mater -Serkan Karaismailoğlu
Herkese merhaba beklenen gün geldii Dün geceden beri düşünüyorum. Kitabı neden bitiremediğimi. Aldığım onca "Haklısınız" mesajlarına rağmen sorunu kendimde arıyorum hala. Acaba iyi bir okuyucu değil miyim? Yazarin vermek istediği mesajı alamadım mı? Bir çok arkadaşım ile sohbet ettiğimde sorunun ben de olmadığını küçüklükten beri iyi kitaplar ve klasikler okumamdan kaynaklandığını söyledi. Belki de. Ancak ben sorunun yazarın bilgi birikiminini hikayeye iyi yedirememesinden bu sebeple hikayenin kötü durmasından kaynaklandığını düşünüyorum. Yoksa hiç klişe, çok normal kitaplarda ağlamadığımı mı düşünüyorsunuz ? Tabii ki de ağladım. Duygu bana o kadar geçmişti ki klişe olduğunu bile bile ağladım. Hikayenin bize geçmesi icin anormal sıradışı olmasi gerekmiyor. Yazar bunu hissetmeli ve aktarmalı diye düşünüyorum. Ama Pia Mater benim için aceleyle yazılmış bir kitap gibiydi. Karakterlere ısınamadım, kimin kim olduğunu 270. sayfada bile hala karıştırdım çünkü içsellestiremedim. Bir mekânın hala neden açılmadığını kelimelerce anlatirken karakterlerle ilgili daha çok anlatım ve betimleme okumak istedim.
Bir de beklenti meselesi var tabii. Beklentim gerçekten yüksekti. #gozumukorkutankitaplar serimde ilk bu kitabı paylaşmış ve bir sürü yorum almıştım. Nöroroman kısmı bir de kitabın etiket fiyatı da işin içine girince bu kadar çok mantık hatası beni yordu açıkçası. Yazarın, yayınevinin emeğine saygı duyarak yorum yapmaya çalışıyorum. Ama uzun süredir okumak için kendimi bu kadar sıktığım, zorladığım bir kitap olmadı bu benim fikrim. Yayınevinin bir çok kitabi var hepsini de çok severek okudum,okuyacağım. Hatta öyle ki yazarında iki kitabı daha var onları da okuyacağım. Ama bu kitap benim için değildi,üzgünüm
Merhabalar
Kitabı okurken yazarın gazeteci olduğunuo kadar hissediyorsunuz ki. Ancak bu yorumu kötü niyetle yapmıyorum. Bana gore işini iyi yapan bir gazeteci. Olaylara farklı açıdan bakabilmemiz için tek dilden yazmamış meselâ. Olayı iki, üç kişinin bakış açısıyla okuyoruz. Bir anda okuduğumuz kisiye hak verirken diğer kisiden aynı olayı okuduğumuzda haklının haksızın olmadığını görüyoruz. Tam olarak buydu istediğim. Siyaseti içine tatlı tatlı katarak ötekileştirmeden yazan birinden okumak bu hikayeyi! Struma... Kaç kere daha okusam,okusak içimi yakacak bir hikaye. Hele ki işin içine bir de aşk girince okurken yutkunmaya korkar oluyorsunuz. Izak Levi ile Viktorya'nın hikayesini okuyoruz. Güven konusuna sık sık değinmiş yazar. Konuyla ilgili harika alıntılar kaydettim. Yorumu hemen yazayım dedim ama hikâye ve yazarın anlatımı beni o kadar etkiledi ki toparlayamadım. Tek söyleyebileceğim şey objektif olun. Struma'yı bir de bu yazardan okuyun. Hayata,umuta,güvene ve aşka dair harika derslerle kapatacaksınız kitabı. Tavsiyemdir
