-Koʻndingiz... nega, a?
Otabek hayrat va taajjub ichida edi.
-Negaki, dedi Kumush, men sizga ishonaman...
-Shuning uchun...
-Shuning uchun ko'ndim...
-Ko'nglingiz farishtalar ko'nglidek.
-Sizning ham ko'nglingiz...
Oramizda bu qo'rqunch holatka, bahaqqi tushunadirg'an yaxshi odamlar yo'q, bil'aks buzg'uchi va nizochi unsurlar tomir yoyib, har zamon sodda xalqni halokat chuqurig'a qarab tortadilar.