Nazım Hikmet Ran diyor ki :
" Küstürmeyin insanları hayata. Sonra herşeyden vazgeçiyorlar. Yaşamaktan, güzel olan her şeyden. Bir odada yalnızlığı , bir dağ başında kalmayı, bir adada mahsur kalmayı, nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar.
Küstürmeyin işte bazı insanları..."