babasız ve adam olamayacağını söyleyen çevrede büyümüş yazar sevdiklerinden hep darbe yer, oysa ilişkilerinde devamlı olarak kendi fedakarlık yapmıştır, ama gidecek olanın önüne geçilemeyeceğini artık öğrenmiştir ve kimseye gereğinden fazla değer verilmemesi gerektiğini anlamıştır, yalnızlığı seçmiştir ve kendisiyle mutlu olacaktır.
bunun bir öykü yoluyla aktarıldığını sanmayın. yazar kâh kendiyle hesaplaşıyor, kâh size öğüt veriyor, kâh eski arkadaşlarına saydırıyor.
bu girdiye buraya kadar okuduysanız kendinizi kitabı okumuş sayın ve böyle bir kitap olduğunu unutun. 2 saatinizi başka bir şey için kullanın