Ölüm bir idam, bir yok oluş değil, mekân değiştirmedir.
Kabir, karanlık bir kuyu ağzı değil, nuranî âlemlerin kapısıdır.
Dünya ise bütün gösterişiyle, ahirete kıyasla bir zindan hükmündedir.
Yalnız Bir'i iste, başkaları istenmeye değmiyor.
Bir'i çağır, başkaları imdada gelmiyor.
Bir'i talep et, başkaları buna lâyık değil.
Bir'i gör, başkaları her vakit görünmüyor, yokluk perdesinde saklanıyor.
Bir'i bil, O'nu bilmeye yardım etmeyen başka mâlumat faydasızdır.
Bir'i söyle, O'na ait olmayan sözler boş, lüzumsuz sayılabilir.
Fâniyim, fâni olanı istemem.
Âcizim, âciz olanı istemem.
Ruhumu Rahman'a teslim eyledim, gayr istemem.
İsterim, fakat bir yâr-ı bâki isterim. Zerreyim, fakat bir Şems-i Sermed isterim. Hiç-ender-hiçim, fakat bu mevcudatı birden isterim.
Bir mabud ki, yokluğa gömülüyor, onu çağırmam, ona sığınmam. Çünkü sonsuz derece muhtaç ve acizim. Aciz olan, benim pek büyük dertlerime deva bulamaz, ebedî yaralarıma merhem süremez.