pastel pudra
@kitaprafim06
Bir kelebek ağrısıydı, vakit dardı, mevsim hicazdı.. Yetişmem gereken bir ölüm, kaçmam gereken bir hayat vardı..
Tarık Tufan İnsanı şöyle tanımlıyor: Hevesleri, beklentileri, erteledikleri, kursağında kalmış kelimeleri, kaçırılmış bakışları, gizledikleri, susuşları ve istemsiz vedâ edişleriyle tamamlanmamış bir cümledir insan.
Onların bir hikayesi yoktu aslında, kadının hikayesi vardı. Kadın adama aşık olduğunu sanarak öldü; adam kadını tanıyamadan kadından bihaber yaşamaya devam etti. Kadın aşkı için sustu ama bu suskunluk en çok aşkına zarar verdi. Kadın aşk uğruna öldüğünü düşündü. Fakat gerçek aşk uğruna ölünen değil, onun için yaşamaya devam ettiğindr başlardı.
Kelimeler sessizlikle demlenir ve kök salar. Herkesin konuştuğu ve kimsenin birbirini dinlemediği bir vasatta kelimeler havada gezinir ve kaybolur gider. Ancak içimize demir atmışsa bir cümle, bizi dönüştürür ve şifa verir. İşte bunun için sessizliğe ihtiyaç var...
Ne yaparsam yapayım, sonunda içimle baş başa kalıyorum ve bir derin hüzün gelip kaplıyor içimi. benim yurdum içimde galiba.' dediği yerdeyim.
