kitaprafimdan
@kitaprafimdan
Aslında hayata bir şeyler vermek hayata mahsustur; kendinizi verici sayan sizler sadece birer tanıksınız.(Ermiş)
Bak ben de eskiden senin gibiydim. Ortada bir sorun gördüğümde, her şeyi çözebileceğimi, herkese merhem olabilecegimi, herkesi iyileştirebileceğimi sanırdım. Sonra fark ettim ki, yardım etmeye çalıştığım kişiden daha çok ben koşuyordum onun derdine. O ise kendi ile benim kadar uğraşmıyordu. Kırkından sonra öğrendim herkesin bir tekamül yolculuğu olduğunu. Kimseyi yolundan çeviremezsin. Saygı duyman gerekir. Müdahale edemezsin.
Reklam
O da dertli. Ama anlamamız gereken şu: herkes dertte değil, herkes derste. Herkes derdiyle dersini alıyor. Ders alınacak, sınav geçilecek.. Teneffüs ancak o zaman. Sen derdini çekmiş dersini almışsın, şimdi artık ferahlama zamanı senin için. Öyle düşün.
Oysa karanlıkların içinde kötü senaryolar da olabilirdi, mevcut halimizi mumla aratacak senaryolar...
Bilseler ki ne kadar yaslanırsan yaslan sen de herkes gibi yaşamak istiyorsun. Ancak mezarda bitiyor hayat. Mezara girmedikçe, göğsünün altındaki kalp attıkça sen de istiyorsun hayattan payını..
Reklam