kitaprafimdan
@kitaprafimdan
Aslında hayata bir şeyler vermek hayata mahsustur; kendinizi verici sayan sizler sadece birer tanıksınız.(Ermiş)
Reklam
İnsan kendine bir meşgale istiyor yaşlılıkta. Torunun olsa bakarsın. Bahçen olsa ekersin. Kocan olsa yemeğini yaparsın, çamaşırı ütüsünü halledersin, oturur muhabbet edersin. Çoluğun çocuğun olsa yakında, gider gelirsin. Ne bileyim, sana torun bırakırlar, geçerken uğrarlar, yemek yap geleceğiz derler. Eh hiçbiri yok. Tek başına ne işin olacak evde? Evi temizle, Sil şupur, mutfağı topla, tamam. Kuran oku, namaz kıl, tamam. Kendi evine bile fazlasın ihtiyarlıkta.
Hayat nasıl da ayırıyor anneyi evlattan, kardeşi kardeşten.. Herkesi kendi derdiyle bir kafese sıkıştırıyor. Görsen de anlaşan da uzanmıyorsun.
Reklam