kitapsayfalarinda
@kitapsayfalarinda
"We Will Return"
Çok beğendim. Bu yıl iyi ki Ömer Faruk Dönmez'in kitaplarını okumaya başlamışım diyorum. Okuduğum ikinci kitabı oldu Dervişan.Bence yazara bu kitapla başlamak daha iyi olabilir. O kadar iyi bir kitap ki ben böyle bir kitabın yazılabileceğini düşünmezdim bile. Sonunda gerçekten İslamcı bir yazarın kaliteli mizah içeren bir kitabını okumanın verdiği güzellik bambaşka. Yazar gerçek karakterleri anlatıyor gerçek bizi anlatıyor. Arada da kendi görüşünü de yazmaktan çekinmiyor.Ben bayıldım kesinlikle öneririm.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bence çok kötü bir kitap hiç beğenmedim kitabı normal okusaydım yarım bırakırdım. Sesli kitap olarak kitabı bitirmek için gerçekten uğraştım ama gene yarım kaldı ben gerçekten bu kitabı ne dinlemeye ne okumaya vakit ayırmasını asla istemem o yüzden de bu yorumu yazıyorum. Ben kimseye önermem.
Uzunu zamandır bu kadar akıcı bir kitap okumamıştım. Bir okur olarak ben çok beğendim sanki kitap Tim Burton yapımı filmlerden çıkmış gibiydi. Bazı zamanlarda kopukluk yaşasam da iyi bir korku edebiyatı kitabıydı bence.
Fatma Bayram hanımefendi sohbetleriyle dikkatimi çeken biriydi. Ben de hem kendisinin düşüncelerini daha iyi anlayabilmek ve sohbetlerini pekiştirebilmek amacıyla bu kitabı aldım. Kitap başlarda çok güzeldi. Fakat sonradan biraz sıkıcı hale geldi şöyle ki kitap sanki farklı cümlelerle aynı şeyleri anlatmaya çalıştı. Sohbet havasında da yazıldığı için sanırım bazı yerler dikkatle incelenmemiş. Kitap özellikle bir ayetin üzerinde duruyor. Bence bu çok güzel bir durum. Onun dışında bu tip metinleri çok fazla okuduğum için bana farklı bir bakış açısı kazandırdığını düşünmüyorum. Kitabı beğenip beğenmemek konusunda biraz kararsız kaldım. Ama son sayfadaki yazıda güzeldi. Sohbet tarzında kitaplar okumak istiyorsanız ve bu tür kitaplar okumakta yeniyseniseniz öneririm. Onun dışında kalan okurlara pek önereceğimi düşünmüyorum.
Öncelikle söylemem gerekir ki bu kitaba bir inceleme yazmak oldukça zor. Ama en baştan başlamam gerekirse ben kitabın kurgu olduğunu düşünmüştüm. Ve açıkçası üzerinde 2024 Pulitzer Ödülü ibaresini görünce de ön yargılarım daha da arttı. Ama yine de kitabı okumak istedim. Kitap önyargılarımı alt üst etti. Kitap kurgu bir kitap değil yayınevinin de anlatı olarak nitelendirdiği bu kitap adeta bir belgeseli okuyormuşsunuz gibi hissettiriyor.
Genel odak Şubat 2012 yılında Ceba yolunda olan kaza üzerine yazılmış. Fakat derine inmeye başladığımızda insanlarla ve onların hikayeleriyle tanışıyoruz. Kitap sadece kazayı yaşayan filistinlileri değil aynı zamanda yahudi yerleşimcilerin hikayelerini de oluşturuyor. Kitapta özellikle verilen haritalarla Ceba yolunun nerede olduğunu, hangi yerleşkelere daha yakın olduğunu, kazada yaşanan ihmallerin acaba daha farklı olsaydı aynı şeyin yaşanıp yaşanmayacağını bize sorgulatıyor. Kitap yaşanan zulümleri o kadar apaçık ve derinlikli olarak sunuyor ki yaşananların ağırlığından okumaya ara vermek durumunda kalıyorsunuz. Gerçekten şunu söyleyebilirim ki uzun zamandır beni ağlatan nadir kitaplardan biriydi ve kesinlikle öneririm. Özellikle Filistin de insanların her gün yaşamak zorunda kaldığı şeyler gerçekten çok ağır. Kitabın yazımı hakkında küçük bir eleştiri söylemem gerekirse bu kadar çok hikayeyi bu kadar çok kişiyi bir anda anlatmak okumayı biraz zorlaştırmis .Kişilerin yaşadıkları kitabın sonunda birleşse de aralardaki kopukluk biraz kafamı karıştırdı. Onun dışında çok iyi bir kitaptı. Kitap ödülünü hak ediyor.
