“ Yas, kaybettiğimiz sevdiklerimize içimizde bir yer açmaktır; onları içimize sığdırmak için kendimizi büyütmektir” diyorum. Birini kaybettiğimizde aynı kalmayız. Büsbütün değişiriz. Kayba dayanmaya çalışırken, yeni bir yolda kendimizi bulmaya çalışırız. Yas sürecinden değişerek ve büyüyerek çıkmak, kaybı bedenimizle ve ruhumuzla kabul etmenin bir sonucudur. Yeni bir ben yaratma yolculuğudur belki de.