hayat durmasını bildiğin yerde hep güzel yanılgılarla karşılıyor seni
ölümü kelebeğe dönüşmek sanabiliyorsun mesela
Yürümek keyifli gelmiyorsa hiçbir yere varamayacağını bildiğin bir yoldan zaten zevk alamayacağını da anlarsın.
Dinmeyeceğini bildiğin bir öfkeyle ancak ondan vazgeçip yani içinden kopartıp çerçeveletebildiğinde barışırsın.