Kitapyorumu.n
@kitapyorumu_n
Yazdığınız kitaplarla ve diğer sosyal medya hesaplarınızla ilgilenmiyorum. Lüten bunlarla ilgili ısrarcı mesajlar atmayınız. Teşekkürler.
Türkolog/Öğretmen
Ege Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
İzmir, 17 Ağustos 1983
147 okur puanıEkim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitapta Orhan Veli'nin kendi yazdığı altı, Türkçeye çevirdiği iki adet hikâye var. Orhan Veli Kanık'ın adı şiirle özdeşleştiği için hikâyelerini pek bilmeyiz. Zaten çok başarılı, çok etkileyici hikâyeler de değil ama okunur mu? Okunur. Okumayın, zaman kaybı diyemem. Hikâyelerde genelde günlük hayattaki sıradan insanları, denizi, balıkçıları görürüz ve tabii geçim derdini. Şiirinde "Gelir dersen dargelir/Gün aşırı alacaklılar gelir/Anam anam/Dayanamam/Bu iş bana zor gelir" diyen bir Orhan Veli'nin hikâyelerinde de iş bulma kaygısı, geçim sıkıntısı tanıdık bir unsur olarak karşımıza çıkmakta. Hikâyelerden birinde anlatıcı kendisidir. Sanki çoğunda öyledir(okurken ben öyle hissettim) ama bunu sadece bir hikâyede açık açık görürüz. Sadece bir hikâyede anlatıcı kendisinin Orhan Veli olduğunu söyler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Düzülke yalnızca bir boyut sorunu olarak görülmeyip insan zihninin ve insanın genel olarak sınırlamalara karşı tavrının bir incelemesi olarak görüldüğünde, daha fazla önem kazanmaktadır. Bir sınırlama, fiziksel özellikleri nedeniyle bir varlığın doğasında varsa, o varlık bu sınırlamayı nasıl aşabilir? İnsan; doğuştan kör birine rengi, doğuştan sağır birine müziği nasıl anlatabilir? İnsan, ışığın veya sesin farklı dalga boylarını açıklayabilir; dokunma gibi denenebilen duyumlardaki ince ayrımlara başvurabilir. Zekâya dayanan bir anlayışa ulaşılabilir belki. Ama bu, birkaç saniyeliğine olsun bir bahçenin görülmesi veya Beethoven'in bir senfonisinin duyulmasının doğuracağı anlama düzeyiyle asla karşılaştırılamaz.
Yazarının bizzat bana ulaşarak okumamı istediği bir kitaptı. İyi ki de istemiş ve ben de okumuşum. Çok beğendim. Yazarın ciddi bir entellektüel birikime sahip olduğu belli. Daha ilk sayfalardan bir bibliyomanla karşıya karşıya olduğumu fark ettim. Kitabın kapağında roman yazsa da aslında eser uzun bir durum hikâyesi tarzında. Doktora tezini yazmaya başlamaya çalışan felsefe yüksek lisans öğrencisi Mehmet'in kendisi ve hayat hakkındaki düşüncelerini okuyoruz. Mehmet sokaklarda dolaşır, kafelerde oturur, insanları gözlemler, her şey hakkında düşünür, bir türlü başlayamadığı doktora tezi aklının bir köşesindedir. Tüm bunları yaparken okuduğu kitap ve izlediği filmlerden yığınla örnekler, hayatla o eserler arasında kurduğu benzerlikler de kafasına doluşur. Mehmet biraz Oblomov, biraz da Tutunamayandır. Sonunda bir kıza âşık olur ama söyleyemez. Ben kitabı sevdim. Bunda Mehmet'in düşünce yapısıyla benimki arasında ortaklıkların bulunması da etkili. Sürükleyici olaylar okumak istiyorum diyenler için uygun bir kitap değil ama hayata dair sorgulamalar içeren kitapları seviyorum diyenler için güzel bir kitap. Okuyucunun ilgisini biraz daha canlı tutacak olayların yer aldığı bir hikâye ya da romanla yazar Oğuz Atay tarzını yakalayabilir diye düşünüyorum. Böyle güzel bir kitapla tanışmamı sağladığı için kendisine tekrar teşekkürler.
