Zamanın ruhunu düşünüyorum, her şeyin döneme göre olan farklılığını… Milattan önce, sonra, aydınlanma çağı, iki büyük savaş dönemi, 70’ler, 80’ler, 90’lar ve günümüz… Daha öncesinde anormal olan günümüzde normal olabiliyor. Bunun tam tersi de geçerli tabii. Ev dekorasyonumuz, şehirlerimizin görünümü, fikirlerimiz, duygu ve düşüncelerimiz. Her şey ama her şey zamana göre. Siyaset, felsefe, edebiyat, moda, müzik… İnsanın aklına ne gelirse işte. Peki, tüm bunlar normal mi? Hayır. Komik sadece... Komiğiz işte, debelenip gidiyoruz; imajın, algının, fenomenlerin dünyasında. Çağımızın kalıplarından o kadar eminiz ki. Her şeyin iğne iplik kadar hassas olduğu bu hayatta bu kendine güven bizi acınası, komik yapıyor.